شمع ها جمله به فانوس وطن ساخته اند
بهر پروانه خود گور و کفن ساخته اند
عندلیبان دل صد پاره خود غنچه صفت
جمع آورده به یکجا و چمن ساخته اند
لاله ها دست به دامان تو آویخته اند
پیرهن بر تنت از برگ سمن ساخته اند
از تو هر جا که روی بوی چمن می آید
چشمت از نرگس و از غنچه دهن ساخته اند
از ملامت نکند اصل طمع اندیشه
دل این طایفه را روئینه تن ساخته اند
روزگارم همه عمر به سختی گذرد
استخوان را چو هما روزیی من ساخته اند
سیدا روی به روشن گهران باید کرد
طوطیان آئینه را یار سخن ساخته اند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و لطافت وطن و عشق به آن اشاره دارد. شمعها و فانوسها نمادی از روشنی و هدایت در زندگی هستند که برای پروانهها گور و کفن میسازند. گلها و لالهها در این فضا به سراغ محبوبی میروند که باعث بوی خوش زندگی میشود. شاعر از دشواریهای زندگی زمانه خود گلهمند است و به ارتباط میان عشق و ملامت، و نیز اهمیت سخن و روایت در زندگی اشاره میکند. او در نهایت به جستوجوی نور و دانایی در روزگار سخت خود میپردازد.
هوش مصنوعی: شمعها همه برای روشنایی وطن خود را فدای پروانهها کردهاند و به خاطر آنها به ساختن گور و کفن مشغولند.
هوش مصنوعی: پرندههای عاشق، که دلشان از عشق شکسته شده، به مانند گلهای غنچه، در جایی جمع شدهاند و فضایی دلانگیز و زیبا ساختهاند.
هوش مصنوعی: گلهای لاله به تو چسبیدهاند و مانند اینکه بخواهند تو را در آغوش بگیرند. لباس زیبایت گویی از برگهای درخت سمن بافته شده است.
هوش مصنوعی: هر جا که بروی، بوی خوش چمن به مشام میرسد و چشمانت به زیبایی نرگس و گلهای شکفته شبیه است.
هوش مصنوعی: این گروه از انسانها به خاطر طمع و آرزوهای خود، دلشان را دچار دردسر و غم کردهاند و دیگر به ملامت و انتقادهای دیگران توجهی ندارند.
هوش مصنوعی: تمام عمرم در سختی و زحمت سپری میشود، چنانکه گویی استخوانهای من را به مانند پرندهای بزرگ شکل دادهاند.
هوش مصنوعی: برای خوشصحبتان و افرادی که زیبایی و روشنی دارند، باید توجه کرد که طوطیها، که خود نماد زیبایی و سخنوری هستند، به زینت و مزیت آینه تبدیل شدهاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اند
بوشناسان به نسیمی ز چمن ساخته اند
چون قلم، موی شکافان دبستان وجود
از دو عالم به سر زلف سخن ساخته اند
کی به آن گلشن بیرنگ توانند رسید؟
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.