نگار من به دم چون مسیح می آید
رسول حق به کلام فصیح می آید
دهد با هل هوس یاد سوره اخلاص
پی ندامت مشرک صریح می آید
بگیر از سبد گلفروش لاله و گل
به دست داغ ز خوبان قبیح می آید
مرا چو دید ز دور او به زلف و کاکل گفت
که این شکسته سراپا صحیح می آید
به باغ در پی او دوش سیدا رفتم
به خنده گفت که یار ملیح می آید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، به زیبایی و سحر کلام محبوبش اشاره میکند و او را به مسیح تشبیه میکند که با سخنان شیرین و فصیح خود، دلها را شفای میدهد. او از گلها و لالهها میگوید که در کنار محبوب، حسرت و تلخی را فراموش میکند و سرشار از زیبایی و عشق میشود. هنگامی که محبوب را از دور میبیند، او اشارهای به زلفش میکند و میگوید که این زیبایی، باوجود شکستگیها، در واقع تمام و کمال است. در نهایت، شاعر از دیدار و خوشحالیاش در باغ میگوید، جایی که محبوبش به او نوید زیبایی و لطافت میدهد.
هوش مصنوعی: عشقم مانند مسیح از راه میرسد و پیامبری از سوی حق با سخن شیرین و روان میآید.
هوش مصنوعی: در اینجا، شخصی که در مورد خود حس ندامت و تأسف دارد، به یاد سوره اخلاص میافتد و حالتی از انکار شرک و اعتقاد به یکتایی خداوند در او نمایان میشود. احساس پشیمانی او بهوضوح نشان میدهد که در گذشته از مسیر درست دور بوده و اکنون به حقیقت پی برده است.
هوش مصنوعی: از سبد گلفروش، گلها و لالهها را بگیر و در دست بگیر، زیرا زخم عشق به زیباییها ناپسند میآید.
هوش مصنوعی: وقتی او را از دور دید، به موهایش و زیباییاش اشاره کرد و گفت که این شخص با ظاهر شکستهاش، به طور کلی خیلی خوب و جذاب به نظر میرسد.
هوش مصنوعی: دیروز به باغ رفتم و در آنجا با سیدا روبرو شدم. او با خنده گفت که دوست زیبا و دلنشینی به زودی میآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.