چونی ای آنکه از جمال فردی
صدبار ز چو نیم برون آوردی
چون دانستم ترا و چونت دیدم
بیدانش و بینشم به کلی ویران بردی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چونی ای آنکه از جمال فردی
صدبار ز چو نیم برون آوردی
چون دانستم ترا و چونت دیدم
بیدانش و بینشم به کلی ویران بردی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مولانا در این رباعی با بازی با واژهٔ «چون»، هم معنای احوالپرسی و هم معنای چگونگی، معشوقِ یگانه در زیبایی را خطاب میکند. او میگوید معشوق بارها او را از قید چگونگی و صفات خودش رها کرده است. سپس میپرسد که با چنین حالی چگونه میتوانسته او را بشناسد و ببیند، چون معشوق دانش و بینش او را بهکلی ویران کرده و او را از خود برده است. نتیجه این است که شناخت معشوقِ بیچون با عقل و حس ممکن نیست.
هوش مصنوعی: ای کسی که در زیبایی یگانه و بیهمتایی، حالت چطور است؟ تو صدبار مرا از «چونی»، یعنی از چگونگی و صفات و حالتهای خودم، بیرون آوردی و از خودم رهانیدی. شاعر با واژهٔ «چون» بازی میکند: هم احوالپرسی است و هم اشاره به چگونگی، در برابر «بیچونی» که صفت حق است.
هوش مصنوعی: من چگونه میتوانستم تو را بشناسم و چگونه ببینم، وقتی تو مرا یکسره بیدانش و بیبینش و ویران کردی و با خود بردی؟ یعنی شناخت و دیدار تو از راه عقل و چشم ممکن نیست، چون عشق تو دانش و دیدِ مرا از میان برده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
من کیستم از قید دو عالم فردی
عنقا منشی بلند همت مردی
دیوانهٔ بیخودی بیابان گردی
لبریز محبتی سرا پا دردی
ای دل تو بسی که از غمش خون خوردی
چندین مخروش و باش تا چون کردی
آری شب عشق دیر بازست و سیاه
لیکن تو سپید کار زود آوردی
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .ردی
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ردی
هر دعوی خوبی که تو دی میکردی
انصاف که امروز پریش آوردی
دی وعده خلاف آمد از آن آزردی
امروز عتاب و جنگ پیش آوردی
داری سر آنکه عذر را نپذیری
یا خود ز پی بهانه ای می گردی
امروز چو جمله عمر ضایع کردی
فردا چکنی به خاک و خون میگردی
چون پرده براوفتد هویدا شودت
چیزی که به زیر پرده میپروردی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.