گر ماه شب افروزان روپوش روا دارد
گیرم که بپوشد رو بو را چه دوا دارد
گر نیز بپوشد رو ور نیز ببرد بو
از خنبش روحانی صد گونه گوا دارد
آن مه چو گریزانه آید سپس خانه
لیکن دل دیوانه صد گونه دغا دارد
غم گرچه بود دشمن گو بد سر او با من
با مرغ دلم گوید کو دام کجا دارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به مسأله تظاهر و پنهانکاری میپردازد و زوال حقیقت را در چهرههای زیبا و گریزنده بررسی میکند. شاعر اشاره میکند که اگر زیبایی نمایان نشود، باز هم روح و دل به ناپایداری خود ادامه میدهند. او به تناقضهای احساسات انسانی اشاره دارد و میگوید که دل دیوانه هرگز از فریب و دغل دور نیست. در نهایت، غم و دشواریهای زندگی به دشمنی درونی بدل میشوند که همچنان بر دل مینشیند.
هوش مصنوعی: اگر ماهِ روشنیدهنده (که به شب روشنی میبخشد) پوششی بر چهرهاش داشته باشد، میگوید حتی اگر آن را بپوشاند، برای بوی آن چه درمانی وجود دارد؟
هوش مصنوعی: اگر ماه شبافروز (یعنی محبوب) هم بخواهد چهرهاش را بپوشاند و عطرش را از روح مبارکی بگیرد، باز هم صدها نشانه و علامت از عشق و زیبایی او وجود دارد.
هوش مصنوعی: آن معشوق، هنگامی که میآید، مانند ماهی است که به سرعت میگذرد و به خانه میرسد، اما دل عاشق (دیوانه) به شدت دچار فریب و نیرنگ میشود.
هوش مصنوعی: غم، هرچند که دشمنی است، ولی با این حال با بیرحمی من جفت و کنار او صحبت میکند و به جانم میگوید که دام او کجاست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
هر جا که دکانداریست او مایه ز ما دارد
خود مفلس بازاری سرمایه کجا دارد
گر درد دلی داری از خود بطلب درمان
زیرا که چنان دردی با خویش دوا دارد
دل زنده بود جاوید گر کشته شود در عشق
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.