کار من اینست که کاریم نیست
عاشقم از عشق تو عاریم نیست
تا که مرا شیر غمت صید کرد
جز که همین شیر شکاریم نیست
در تکِ این بحر چه خوش گوهری!
که مثَلِ موج قراریم نیست
بر لبِ بحرِ تو مقیمم، مقیم
مست لبم گرچه کناریم نیست
وقف کنم اشکم خود بر میت
کز می تو هیچ خماریم نیست
میرسدم باده تو ز آسمان
منت هر شیره فشاریم نیست
بادهات از کوه سکونت بَرَد
عیب مکن زان که وقاریم نیست
ملک جهان گیرم چون آفتاب
گرچه سپاهی و سواریم نیست
میکشم از مصر شکر سوی روم
گرچه شتربان و قطاریم نیست
گرچه ندارم به جهان سروری
دردسر بیهده باریم نیست
بر سر کوی تو مرا خانه گیر
کز سر کوی تو گذاریم نیست
همچو شکر با گلت آمیختم
نیست عجب گر سر خاریم نیست
قطب جهانی همه را رو به توست
جز که به گرد تو دواریم نیست
خویش من آنست که از عشق زاد
خوشتر از این خویش و تباریم نیست
چیست فزون از دو جهان؟ -شهرِ عشق
بهتر از این شهر و دیاریم نیست
گر ننگارم سخنی بعد از این
نیست از آن رو که نگاریم نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ابراز عشق و وابستگی عمیق خود به معشوق میپردازد و میگوید که همه وجودش ناشی از عشق به اوست. او با تشبیهاتی زیبا بیان میکند که در دنیا هیچ چیز درخور و سزاوارش نیست و تنها در نزدیکی معشوق میتواند آرامش یابد. شور و حال او از عشق چنان است که حتی با وجود مشکلات و محدودیتها، در جستجوی وصال و در کنار معشوق است. همچنین به مسأله هویتی خود اشاره میکند و میگوید که عشق او را تعریف میکند و بیعشقی، هیچ ارزشی ندارد. در نهایت، او به عشق به عنوان برترین و باارزشترین گزینهها در زندگیاش تأکید میکند.
هوش مصنوعی: من مشغولیتی ندارم و هیچ کاری جز عشق تو برای من اهمیت ندارد. به خاطر عشق تو هیچ شرم و عاری حس نمیکنم.
هوش مصنوعی: زمانی که حسرت و غم تو مرا گرفتار کرد، جز همین احساس شکار شدن به دست تو، هیچ چیزی در زندگیام باقی نمانده است.
هوش مصنوعی: در این دریا، چه مروارید زیبایی وجود دارد! ما مانند موج در حال نوسان و بیثباتی هستیم و نمیتوانیم آرامش داشته باشیم.
هوش مصنوعی: من در کنار دریا تو ساکن هستم و حتی اگر کنار دریا نداشته باشم، لیوانی پر از شراب در دستم دارم و مست شدهام.
هوش مصنوعی: اشکهایم را وقف میکنم بر روی میتی که از شراب تو هیچ نوع دلواپسی و خماریتی ندارم.
هوش مصنوعی: مستی بادهٔ تو به من میرسد و این امکان به قدری پاک و نعمت است که من نمیتوانم خود را تحت فشار احساس کنم یا به خاطر آن احساس ناراحتی کنم.
هوش مصنوعی: شراب تو از کوه سکونت میریزد، نگران نباش، زیرا من به خاطر آرامش و سکونتم، حالتی جدی و متین ندارم.
هوش مصنوعی: من در جهان مانند آفتاب با قدرت و تسلط هستم، هرچند که سرباز و نظامی نیستم و سپاهی در اختیار ندارم.
هوش مصنوعی: من از مصر شکر را به سمت روم میبرم، هرچند که شتربان و باربر نیستم.
هوش مصنوعی: هرچند که من در این دنیا مقام و رهبری ندارم، اما این باعث نمیشود که دردسر بیفایدهای را به دوش بکشم.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر درخواست میکند که در کوی معشوق به او جا و منزلتی بدهند، زیرا نمیتواند از آن محل عبور کند و دلش نمیخواهد از آنجا برود.
هوش مصنوعی: من همچون شکر با گلت (گل تو) آمیختهام، پس جای تعجب نیست که اگر به سر خار (زخم و درد) برسم. در واقع، این سخن بیانگر جایگاه خاص عشق و محبت به معشوق است که حتی در سختیها و تلخیها هم قابل تحمل و طبیعی است.
هوش مصنوعی: جهان вокруг خود را به سمت تو میچرخد و هیچ چیزی وجود ندارد که غیر از این بدان دهد که ما نیز گرد تو میگردیم.
هوش مصنوعی: منظور این است که وجود واقعی من همان عشقی است که در دل دارم و هیچ چیز نمیتواند به اندازهی این عشق برای من ارزشمند باشد. نسل و خانوادهی من در مقایسه با این عشق هیچ اهمیتی ندارد.
هوش مصنوعی: هیچ چیز ارزشمندتر از دو جهان نیست، زیرا شهر عشق از این شهر و مکان بهتر است.
هوش مصنوعی: اگر نتوانم از عشق سخنی بگویم، به این خاطر است که معشوقم (نگارم) در دسترس نیست و نمیتوانم دربارهاش سخن بگویم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.