هر دم سلامْ آرد کاین نامه از فلان‌ست
گویی سلام و کاغذ در شهر ما گران‌ست
زین مرگ هیچ کوسه ارزان نبرد بوسه
بینی دراز کردن آیین نرخران‌ست
هر جا که سیمبر بد می‌دانک سیم بِربُد
جان و جهان مگویش کان جان ز تو جهانست
بتراش زر به ناخن از کان و چاره‌ای کن
پنهان مدار زر را بی‌زر صنم نهان‌ست
گر حلقه زر نبودی در گوش او نرفتی
در گوش حلقهٔ زر بر طمع او نشانست
ور زانک نازنینی بی‌سیم و زر ببینی
چونک عنایت آمد اقبال رایگان‌ست
این یار زر نگیرد جانی بیار زرین
زیرا که زر مرده آن سوی ناروان‌ست
سنگی‌ست سرخ گشته صد تخم فتنه کشته
مغرور زر پخته خام است و قلتبان‌ست
خامش سخن چه باید آن جا که عشق آید
کمتر ز زر نباشی معشوق بی‌زبان‌ست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف ارزش و معنای عشق می‌پردازد و به تقلید از دنیا و مادیات انتقاد می‌کند. شاعر با بیانی نمادین، به این نکته اشاره دارد که سلام و ارتباطات عاطفی در دنیای امروزی کم‌ارزش و گران‌بها شده است. او به عشق و ارتباطات انسانی فراتر از مال و ثروت تاکید می‌کند و می‌گوید که عشق حقیقی نیازی به دارایی‌های مادی ندارد. همچنین، بر این باور است که عشق باید خالص باشد و دور از زمینی‌نگری و انباشت مال. در نهایت، شاعر به کم‌زبان بودن معشوق و عشق حقیقی اشاره می‌کند که فراتر از کلمات و مادیات است.
هوش مصنوعی: احساس می‌شود که در هر لحظه، شخصی از جایی خاص با نامه‌ای به ما سلام می‌کند، به طوری که گویی سلام و نامه در این شهر خیلی ارزشمند و گران‌بهاء هستند.
هوش مصنوعی: در این بیت، مولانا به این موضوع اشاره دارد که از مرگ به هیچ وجه نمی‌توان به سادگی گذشت و افرادی که در این دنیا، عشق و محبت را گسترش می‌دهند (مانند نرخرها که در طبیعت بوسه می‌زنند) بنابر آیین خود، به راحتی از این مرگ نمی‌گذرند. در واقع، مرگ نیازی به ارزش‌گذاری و ارزان شمردن ندارد.
هوش مصنوعی: هر جا که طلا و جواهر می‌دانند، بگذار که همگان بدانند که جان و جهان از توست و نباید درباره‌اش سخن گفت.
هوش مصنوعی: از طلا در ناخن بساز و کاری کن که دیده نشود؛ زیرا بدون طلا، بت (صنم) نمی‌تواند خود را پنهان کند.
هوش مصنوعی: اگر حلقه‌ای از طلا در گوش او نبود، نمی‌توانستی به خاطر طلا به او نزدیک شوی، زیرا نشان طمع و خواسته‌ات به او نمایان می‌شد.
هوش مصنوعی: اگر زنی زیبا و بی‌نظیر و با زیورآلات طلا را ببینی، بدانی که لطف و توجه او بدون قید و شرط و رایگان به تو می‌رسد.
هوش مصنوعی: این دوست یا محبوب، جانش را برای به دست آوردن طلا و زر نمی‌فروشد و برعکس، طلا و زر مرده را به آن سوی آتش می‌برد و از آن بهره‌ای نمی‌برد.
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف سنگی سرخ اشاره می‌کند که به عنوان نماد زیبایی و غرور استفاده می‌شود، اما در واقع چیزی جز ماده‌ای بی‌اهمیت نیست. این سنگ ممکن است تحت تأثیر فتنه‌ها و مشکلات قرار گرفته باشد، و به نوعی نشان می‌دهد که زیبایی ظاهری ممکن است فریبنده باشد و در عمق از ارزشی واقعی برخوردار نباشد.
هوش مصنوعی: وقتی عشق وارد می‌شود، نیازی به حرف زدن نیست و در آن لحظه، حتی از طلا هم باارزش‌تر می‌شوی. در این عشق، معشوق خود را بی‌زبان می‌یابد و به بیان نیاز ندارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
خوبان همه سپاهند، اوشان خدایگانست
مر نیک بختیم را بر روی او نشانست
امروز شهر ما را صد رونق‌ست و جانست
زیرا که شاه خوبان امروز در میانست
حیران چرا نباشد خندان چرا نباشد
شهری که در میانش آن صارم زمانست
آن آفتاب خوبی چون بر زمین بتابد
[...]
حال دلم چه پرسی سرگشته در جهانست
حیران کار عشقش فارغ ز این و آنست
تا قد آن صنوبر از چشم ما روان شد
خون دل از فراقش بر چشم ما روانست
سرو روان به قدش نسبت نمی توان کرد
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.