در ره معشوق ما ترسندگان را کار نیست
جمله شاهانند آن جا بندگان را بار نیست
گر تو نازی میکنی یعنی که من فرخندهام
نزد این اقبال ما فرخندگی جز عار نیست
گر به فقرت ناز باشد ژنده برگیر و برو
نزد این سلطان ما آن جمله جز زنار نیست
گر تو نور حق شدی از شرق تا مغرب برو
زانک ما را زین صفت پروای آن انوار نیست
گر تو سر حق بدانستی برو با سر بباش
زانک این اسرار ما را خوی آن اسرار نیست
راست شو در راه ما وین مکر را یک سوی نه
زان که این میدان ما جولانگه مکار نیست
شمس دین و شمس دین آن جان ما اینک بدان
جز به سوی راه تبریز اسب ما رهوار نیست
مست بودم فاش کردم سر خود با یارکان
زانک هشیاری مرا خود مذهب آزار نیست
گر نهی پرگار بر تن تا بدانی حد ما
حد ما خود ای برادر لایق پرگار نیست
خاک پاشی میکنی تو ای صنم در راه ما
خاک پاشی دو عالم پیش ما در کار نیست
صوفیان عشق را خود خانقاهی دیگر است
جان ما را اندر آن جا کاسه و ادرار نیست
در تک دوزخ نشستم ترک کردم بخت را
زانک ما را اشتهای جنت و ابرار نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مولانا در این غزل راه عشق را از ادعاهای زاهدانه و صوفیانه جدا میکند: ترسوها، نازکنندگان به بخت و فقر، مدعیان نور و راز حق و حیلهگران در این راه جایی ندارند. سپس شمس تبریزی را جان خود و مقصد راهش میخواند و حد عاشق را بیرون از هر سنجشی میداند. در پایان، عشق را حتی از خانقاه و مقرری آن و از آرزوی بهشت نیز بینیاز میشمارد.
هوش مصنوعی: در راه معشوق ما ترسوها جایی ندارند؛ آنجا همه پادشاهاند و بندگان (اسیران خود و دنیا) را اجازهٔ ورود نیست.
هوش مصنوعی: اگر ناز میکنی و میگویی من خوشبخت و مبارکم، بدان که در برابر این اقبال و بخت ما، آن خوشبختی جز مایهٔ ننگ نیست.
هوش مصنوعی: اگر به فقر و درویشی خود مینازی، خرقهٔ کهنهات را بردار و برو؛ زیرا نزد سلطان ما آن همه نشانههای ظاهری درویشی مانند زنار کفر و نشان خودبینی است.
هوش مصنوعی: اگر به گمان خود نور حق شدهای، برو و از مشرق تا مغرب بتاب؛ ما با این حال و صفتی که داریم، پروای آن نورها را نداریم.
هوش مصنوعی: اگر راز حق را دانستهای، برو و با همان راز خوش باش؛ زیرا اسرار ما از جنس و خوی آن اسرار نیست.
هوش مصنوعی: در راه ما صادق و راست باش و این نیرنگ را کنار بگذار، چون میدان ما جای تاختوتاز آدم حیلهگر نیست.
هوش مصنوعی: بدان که شمسالدین جان ماست؛ اسب ما جز در راه تبریز، راه دیار شمس، خوش و روان نمیرود.
هوش مصنوعی: در حال مستی راز خود را به یاران گفتم، زیرا هشیاری و پردهپوشی را آیین خود نمیدانم و آزاری در آن نمیخواهم.
هوش مصنوعی: اگر برای شناختن اندازهٔ ما بر تن ما پرگار بگذاری، بدان ای برادر که حد و اندازهٔ ما با پرگار سنجیدنی نیست و ما بیحدیم.
هوش مصنوعی: ای معشوق، تو در راه ما خاک میپاشی و مانع میسازی؛ اما خاکپاشی هر دو جهان هم در ما اثری ندارد و به کار نمیآید.
هوش مصنوعی: صوفیان عشق خانقاهی دیگر دارند؛ جان ما در آنجا به کاسهٔ غذا و مقرری خانقاه نیازی ندارد.
هوش مصنوعی: در ژرفای دوزخ نشستم و از بخت و سعادت دست کشیدم، زیرا ما میلی به بهشت و همنشینی با نیکان نداریم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
اندرین گیتی به فضل و رادی او را یار نیست
جز کریمی و عطا بخشیدن او را کار نیست
تیز بازاری همی بینم سخا را نزد او
اینت بازاری که در گیتی چنین بازار نیست
از پی نام بلند و از پی جاه عریض
[...]
جز جفا با اهل دانش مر فلک را کار نیست
زانکه دانا را سوی نادان بسی مقدار نیست
بد به سوی بد گراید نیک با نیک آرمد
این مر آن را جفت نی و آن مر این را یار نیست
مرد دانا بَدْرشید و چرخ نادان بد کنش
[...]
روز محشر عاشقان را با قیامت کار نیست
کار عاشق جز تماشای و صال یار نیست
از سر کویش اگر سوی بهشتم می برند
پای ننهم که در آنجا وعدهٔ دیدار نیست
روز کوشیدن چو تیغت شیر جان او بار نیست
روز بخشیدن چو کفت ابر گوهر بار نیست
نابریده تیغ تو روز وغا پولاد نیست
نابسوده کف تو روز عطا دینار نیست
در خور گفتار هرکس مر ترا گفتار نیست
[...]
ذوالجلال است آن که در وصف جلالش بار نیست
هرچه خواهد آن کند کاری برو دشوار نیست
ملک او را ابتدا و انتها و عزل نیست
ذات او را آفت و کیفیت و مقدار نیست
آن خداوندی که هست او بینیاز از بندگان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.