|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
الا فی‌الغشق تشریفی و عیدی
تعالوا نحو عشق منستزید
دعانا من تعالی عن حدود
نجی‌المحدود بالعین الحدید
دعانا بحر ذی ماء فرات
فانکرنا التیمم بالصعید
دعانا خالق کل دعاء
تخاسر عندنا کل بعید
نسینا کل شی مذ ذکرنا
مقامات تعالت عن ندید
بدایات نهایات لدیها
مجال‌الروح فی جد جدید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر در مورد عشق الهی و دعوت به پیوستن به این عشق صحبت می‌کند. مولانا از حرمت و عظمت عشق می‌گوید و اشاره دارد که این عشق فراتر از محدودیت‌ها و ماده است. او به زیبایی و بی‌نظیری خالق اشاره می‌کند و می‌گوید که هر چیزی در برابر این عشق رنگ می‌بازد و در دنیای عشق، هر نوع جدی جدیدی در حال تجلی است. در نهایت، در این وصال، تمامی فاصله‌ها و سستی‌ها در یاد عشق محو می‌شود.
هوش مصنوعی: ای گروه، تنها در عشق است که ما جلال و کرامت می‌یابیم و اینجا عید ماست؛ بیایید تا در عشق بیشتر و بیشتر شریک شوید.
هوش مصنوعی: ما را به عشق خود دعوت کرد، اویی که وجودش از هر چیزی فراتر است و نمی‌توان با چشم خود او را محدود دید.
هوش مصنوعی: خداوند ما را به دریای زنده و گوارا فرا خواند، اما ما به خاطر نادانی‌ام، به وضو گرفتن از خاک و تپیدگی روی آوردیم و آن را کتمان کردیم.
هوش مصنوعی: خداوند، که برای هر دعایی صدای ما را می‌شنود، در زمان نیازهای ما، هر چیزی که دور و غیرقابل دسترس به نظر می‌رسد، برای ما بی‌ارزش می‌شود.
هوش مصنوعی: وقتی که مقام‌های بلند و عرفانی او را یاد می‌کنیم، هر چیزی را که قبلاً فراموش کرده‌ایم، از یاد می‌بریم.
هوش مصنوعی: ابتدا و انتهای کار، در نزد او که مجال روح است، نو و تازه است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
بگفتم آنچه دانستم ز توحید
خدای خویش را تمجید و تحمید
غم و شادی نگار و بیم و امید
شب و روز آفرین و ماه و خورشید
گهی پیدا شوی چون نور خورشید
گهی پنهان شوی در عشق جاوید
کجا در ذره گنجد این که خورشید
دهد نزد خودش پیوند جاوید
دگرباره در آن گر نیست تأیید
هر آیینه که باشد محضِ تقلید
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.