فرست باده جان را به رسم دلداری
بدان نشان که مرا بینشان همیداری
بدان نشان که همه شب چو ماه میتابی
درون روزن دلها برای بیداری
بدان نشان که دمم دادهای از می که خویش
تهی و پر کنمت دم به دم قدح واری
بگرد جمع مرا چون قدح چه گردانی
چو باده را به گرو بردهای نمیآری
از آن میی که اگر بر کلوخ برریزی
کلوخ مرده برآرد هزار طراری
از آن میی که اگر باغ از او شکوفه کند
ز گل گلی بستانی ز خار هم خاری
چو بیتو ناله برآرم ز چنگ هجر تو من
چو چنگ بیخبرم از نوا و از زاری
گره گشای خداوند شمس تبریزی
که چشم جادوی او زد گره به سحاری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و دوستی عمیق خود با معشوق اشاره میکند. او از بادهای میگوید که نماد محبت و جانفزایی است و به یادآوری نشانهای عشق میپردازد. در این میان، احساسات تنهایی و هجران او از معشوق را بیان میکند و از دگرگونیهای ناشی از عشق سخن میگوید. او به جادو و قدرت نگاه معشوق نیز اشاره میکند که میتواند گرههای زندگی را بگشاید. در نهایت، شاعر با اشاره به شمس تبریزی به نقش او در روشنی و بیداری دلهای عاشق پرداخته و به عظمت عشق اشاره میکند.
هوش مصنوعی: باده جان را به نشانهٔ دلگشایی بفرست، چون به این طریق میفهمم که حتی بدون نشانه، مرا در دل داری.
هوش مصنوعی: ای پرتو ماه، تو در تمام شبها میدرخشی و در قلبها نورافشانی میکنی تا آنها را بیدار کند.
هوش مصنوعی: با آن نشانهای که به من نشان دادی، من از شراب بندگیات پر شدهام و خود را از خواستههایم خالی کردهام؛ بهطور مداوم تو مرا مثل یک جام پر میکنی.
هوش مصنوعی: من را دور خودت بگردان، مانند قدح (جام)، اما اگر باده را در گرو نگهدارندهای، دیگر چیزی برای من نمیآوری.
هوش مصنوعی: از میای بگو که اگر بر سنگی ریخته شود، آن سنگ مرده هزاران رنگ و زیبایی خواهد آورد.
هوش مصنوعی: این شرابی است که اگر باغی تحت تأثیر آن شکوفه بزند، حتی از یک گل خوشبو، بستانی برپامیآورد و از خار هم خارهایی خواهد رویید.
هوش مصنوعی: وقتی که بیتو ناله میزنم، در واقع از چنگ (ساز) دوری تو صدایی نمیآید و من مانند چنگی هستم که از نوا و زاری بیخبر است.
هوش مصنوعی: شمس تبریزی، که به عنوان گرهگشای مشکلات شناخته میشود، دارای چشمی جادویی است که میتواند با نگاهش، مشکلات را حل کند و بر مشکلات و حجابهای زندگی غلبه کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
مرا بخانه خمار بر ده بسپاری
دگر مرا به غم روزگار مسپاری
نبیند چند مراده برای مستی را
که سیر گشتم از این زیرکی و هشیاری
مرا به ناله و زاری همیبیازاری
جفای تو بکشم زانکه بس سزاواری
تو را به جان و تن خویشتن خریدارم
مرا به قول بداندیش میبیازاری
به جان شیرین مهر تو را خریدارم
[...]
نبود چون تو مَلِک در جهان جهانداری
نیافرید خدای جهان تو را یاری
خجسته آمد دیدار تو به عالم بر
خدایگان چو تو باید خجسته دیداری
تو راست مُلک و سزاوار آن تویی به یقین
[...]
ز عشقت ای عمل غمزهٔ تو خون خواری
بسی کشید تن مستمند من خواری
مراست عیش دژم تا شدی ز دست آسان
چگونه عیشی؟ با صد هزار دشواری
بدان دو چشم دژم عیش من دژم خواهی
[...]
در آی جانا با من به کار اگر یاری
وگرنه رو به سلامت که بر سر کاری
نه همرهی تو مرا راه خویش گیر و برو
تو را سلامت بادا مرا نگوساری
مرا به خانهٔ خمار بر بدو بسپار
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.