هزار جان مقدس هزار گوهر کانی
فدای جاه و جمالت که روح بخش جهانی
چه روحها که فزایی چه حلقهها که ربایی
چو ماه غیب نمایی ز پردههای نهانی
چو در غزا تو بتازی ز بحر گرد برآری
هزار بحر بجوشد چو قطرهای بچکانی
توی ز کون گزیده توی گشایش دیده
به یک نظر تو ببخشی سعادت دوجهانی
کژی که هست جهان را چو تیر راست کن آن را
بکش کمان زمان را که سخت سخته کمانی
نه چرخ زهر چشاند نه ترس و خوف بماند
چو دل ثنای تو خواند که شاه امن و امانی
به چرخ سینه برآیی هزار ماه نمایی
یکی بدان که تو اینی یکی بدان که تو آنی
تو راست چرخ چو چاکر تو مه نباشی و اختر
هزار ماه منور ز آستین بفشانی
تو شمس مفخر تبریز به خواجگی چو نشینی
صد آفتاب زمان را چو بندگان بنشانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، زیبایی و عظمت یک شخص خاص را توصیف میکند که به او روحی بخشیده و جهان را تحت تأثیر قرار داده است. او با نمادهای طبیعی مانند ماه و دریا، تأثیر عمیق این شخص را بر زندگی و سعادت انسانها به تصویر میکشد. همچنین، شاعر از قدرت این فرد برای راست کردن کژیها و ایجاد امن و امان در دلها سخن میگوید. در نهایت، شاعر به ستایش شمس تبریزی میپردازد و او را به عنوان یک شخصیت منور و والا معرفی میکند که میتواند دیگران را نیز روشن کند.
هوش مصنوعی: هزاران روح پاک و ارجمند و هزاران گوهر قیمتی فدای مقام و زیبایی تو میشوند که به جهان زندگی میبخشی.
هوش مصنوعی: تو با جلوه و زیباییات چه روحهای زیادی را زنده میکنی و چه دلهایی را به خود جذب میکنی، مانند ماه که در پشت پردههای پنهان، خود را نمایان میسازد.
هوش مصنوعی: هرگاه تو در جنگ و نبرد حاضر شوی، مانند امواج دریا برافروخته میشوی و در اثر قدرت و شور تو، هزاران دریا به جوش میآیند و مانند قطرهای که از ظرفی بچکد، به وجود میآید.
هوش مصنوعی: تو از وجود (کون) خود برگزیدهای و با گشایش دیده (فهم) خود، با یک نگاه میتوانی سعادت دنیا و آخرت را به کسی ببخشی.
هوش مصنوعی: اگر کجی و نابسامانی در جهان وجود دارد، آن را به درستی و راستایی تبدیل کن. برای این کار، وقت آن است که کمان زمان را به نشانهٔ هدف بکشید، زیرا این کمان به شدت تحت فشار قرار دارد.
هوش مصنوعی: نه گردش زمان زهرآور است و نه ترس و نگرانی باقی میماند، وقتی که دل، تو را ستایش کند، زیرا تو پادشاه امنیت و آرامش هستی.
هوش مصنوعی: اگر تو به آسمان بیایی، درخشندگی و زیبایی فوقالعادهای به وجود میآوری که شایستهٔ هزار ماه است. این زیبایی تنها به خاطر وجود توست و همه چیز معطوف به تو است.
هوش مصنوعی: تو مانند چرخ (در خدمت حضرت) هستی و مانند کنیزک، اگر تو دختر ماه و ستاره نباشی، هزاران ماه نورانی را از آستین خود بیرون میآوری.
هوش مصنوعی: تو ای شمس، دلیل افتخار تبریز، اگر بر تخت سلطنت نشینی، همه آفتابها را مثل بندگان در خدمت خود خواهی داشت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
کجایی ای دل و جانم مگر که در دل و جانی
که کس نمیدهد از تو به هیچ جای نشانی
به هیچ جای نشانی نداد هیچ کس از تو
نشانی از تو کسی چون دهد که برتر از آنی
عجب بماندهام از ذات و از صفات تو دایم
[...]
دلم ز روح سحرگه سوال کرد به لفظی
چنانکه آب خجل گشت از او به گاه روانی
که چیست در همه عالم به طبع موجب صحت
که کیست در همه گیتی سجود حاتم ثانی
جواب داد دلم را که ای بر اسب تفکر
[...]
ببرد عقل و دلم را براق عشق معانی
مرا بپرس کجا برد آن طرف که ندانی
بدان رواق رسیدم که ماه و چرخ ندیدم
بدان جهان که جهان هم جدا شود ز جهانی
یکی دمیم امان ده که عقل من به من آید
[...]
ندانمت به حقیقت که در جهان به که مانی
جهان و هر چه در او هست صورتند و تو جانی
به پای خویشتن آیند عاشقان به کمندت
که هر که را تو بگیری ز خویشتن برهانی
مرا مپرس که چونی به هر صفت که تو خواهی
[...]
چو تازه کرد جهان نوبهار و رفت خزانی
تهیست دستم ساقی بیار باده که جانی
وگر چو دستِ من است ای پسر تهی شده مشکت
دو اسبه از پیِ می شاید ار الاغ دوانی
چه گونه فوت توان کرد خاصه موسمِ گلها
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.