ای کاشکی تو خویش زمانی بدانیی
وز روی خوب خویشت بودی نشانیی
در آب و گل تو همچو ستوران نخفتیی
خود را به عیش خانه خوبان کشانیی
بر گرد خویش گشتی کاظهار خود کنی
پنهان بماند زیر تو گنج نهانیی
از روح بیخبر بدیی گر تو جسمیی
در جان قرار داشتیی گر تو جانیی
با نیک و بد بساختیی همچو دیگران
با این و آنیی تو اگر این و آنیی
یک ذوق بودیی تو اگر یک اباییی
یک نوع جوشییی چو یکی قازغانیی
زین جوش در دوار اگر صاف گشتیی
چون صاف گشتگان تو بر این آسمانیی
گویی به هر خیال که جان و جهان من
گر گم شدی خیال تو جان و جهانیی
بس کن که بند عقل شدست این زبان تو
ور نی چو عقل کلی جمله زبانیی
بس کن که دانشست که محجوب دانشست
دانستیی که شاهی کی ترجمانیی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر مولانا به بررسی احساسات و درک عمیق فرد از خویشتن و جهان اطرافش میپردازد. شاعر با آرزوی شناخت بهتر فرد از خود و وجود نشانههایی از زیبایی در او، به پرسشهای بنیادی درباره روح و جسم میپردازد. او به نقش همزیستی با دیگران و پذیرش نیک و بد اشاره میکند و تأکید دارد که هر فرد باید به یکپارچگی درون خویش برسد. در نهایت، مولانا به محدودیتهای عقل و زبان میپردازد و بر لزوم فراتر رفتن از ظواهر و رسیدن به دانش عمیقتر تأکید میکند.
هوش مصنوعی: ای کاش یک بار خودت را بشناسی و از زیبایی و خوبی خود نشانهای به نمایش بگذاری.
هوش مصنوعی: تو در جسم و ظاهر خود همچون حیوانات نمیخوابیدی و خود را به لذت و خوشی در کنار خوبان میکشی.
هوش مصنوعی: تو دائماً در حال تأمل و خودشناسی هستی، اما نمیدانی که استعدادها و ظرفیتهای پنهانت همچنان مخفی میمانند.
هوش مصنوعی: اگر تو از روح و حقیقت بیخبر بودهای و فقط دچار جسم و ظاهر بودهای، هرگاه روح در وجودت قرار میداشت، به چه حال و وضعی میافتادی؟
هوش مصنوعی: تو با نیک و بد دیگران زندگی کردی و مانند آنها با همه تعامل کردهای، اما اگر واقعاً خودت را بشناسی، اینگونه نخواهی بود.
هوش مصنوعی: اگر تو ذوق و استعداد خاصی داشتی، در عین حال نباید از چیزی شرمنده و خجالتزده میگشتی، و حالتی مثل قازغانی (شخصی شاداب و سرزنده) باید پیدا میکردی.
هوش مصنوعی: اگر از این شور و هیجان به آرامش رسیدی، مانند کسانی که به صفای روح و جان دست یافتهاند، تو هم بر فراز این آسمان قرار خواهی گرفت.
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که اگر من هر تصوری را دربارهٔ جان و جهانم دارم، این تصورات به خاطر تو هستند، به گونهای که اگر تو گم شوی، آن تصورات هم از بین خواهند رفت.
هوش مصنوعی: عقل تو باعث شده که زبانت به بند درآید و اگر عقل کل نبود، همگی تنها زبان میگفتند و حرفی نمیزدند.
هوش مصنوعی: بس کن، زیرا این دانش است که پنهان است و تو نمیدانی که شاهی (یعنی مقام معنوی بالا) چگونه تفسیر میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
عید است و نوبهار و جهانرا جوانئی
هر مرغ را به وصل گلی شادمانئی
همچون هلال عید شدم زار و ناتوان
روزی ندیدم از مه خود مهربانئی
روزم به در دل گذرد، شب به سوز هجر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.