دی عهد و توبه کردی امروز درشکستی
دی بحر تلخ بودی امروز گوهرستی
دی بایزید بودی و اندر مزید بودی
و امروز در خرابی دردی فروش و مستی
دردی بنوش ای جان بسکل ز هوش ای جان
ازرق مپوش ای جان تا که صنم پرستی
امروز بس خرابی هم جام آفتابی
نی کدخدای ماهی نی شوهر مهستی
افزونی از مساکن بیرونی از معادن
آن نیستی ولیکن هستی چنانک هستی
یک گوشه بسته بودی زان گوشه خسته بودی
آن بسته را گشودی رستی تمام رستی
حیوان سوار نبود جز بهر کار نبود
حیوان نه‌ای تو حیی جستی ز کار جستی
تو پیک آسمانی چون ماه کی توانی
تا تو سوار پایی تا تو به دست شستی
خامش مده نشانی گرچه ز هر بیانی
شد مرهم جهانی هر خسته‌ای که خستی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تجربه‌های اندوه و شادی انسان می‌پردازد. او به توبه و بازگشت از اشتباهات گذشته اشاره می‌کند و از گذر از حالتی تلخ به حالتی گرانبها یاد می‌کند. در این مسیر، او به خلسه و مستی اشاره دارد و بیان می‌کند که خود را از وابستگی‌ها و دلبستگی‌ها رها کرده و در جستجوی حقیقت و خودآگاهی است. شاعر با دعوت به سکوت و درون‌نگری، به خواننده یادآوری می‌کند که با وجود همه دردها، آرامش و آرامش جهانی در دسترس است. در نهایت، او به تاثیرگذار بودن وجود انسان اشاره دارد و انسان را به عنوان موجودی آسمانی و پر از امکان‌های بی‌انت‌ها توصیف می‌کند.
هوش مصنوعی: دیروز به قول و عهدی پایبند بودی و توبه کردی، اما امروز در حال ناامیدی و شکستی. دیروز در اوج تلخی و سختی زندگی می‌کردی، اما امروز مانند یک گوهر ارزشمند درخشانی.
هوش مصنوعی: دیگر همچون بایزید (بایزید بستامی، عارف و صوفی بزرگ) بودی و در حال ترقی و کمال، اما امروز در خرابی و اسارت دردی را می‌فروشی و مست شده‌ای.
هوش مصنوعی: ای جان، درد را بنوش و از خود بی‌خود شو، از رنگ آبی دوری کن تا بتوانی به عشق معشوق بپردازی.
هوش مصنوعی: امروز دیگر نه خبری از خرابی‌های گذشته است، نه جام شادی و روشنایی، نه سرپرستی از ماه و نه همسری برای محبوب من وجود دارد.
هوش مصنوعی: هرچند تو در ظاهر و مکان‌های خارج از خود، وجود مادی و جسمانی نداری، اما در حقیقت، وجودی بی‌نهایت و عمیق داری که به واسطه آن می‌توانی هستی و ارزش خود را نشان دهی.
هوش مصنوعی: تو در گوشه‌ای از زندگی خود محبوس و خسته بودی، اما اکنون با گشایش آن گوشه و رهایی از آن محدودیت، به‌طور کامل آزاد شده‌ای و از قید و بندها رسته‌ای.
هوش مصنوعی: هیچ حیوانی نمی‌تواند بدون دلیل سوار شود و تنها برای یک کار خاص باید استفاده شود. تو که حیوان نیستی بلکه موجودی زنده و با احساس هستی، از کار و هدف خود فرار کردی.
هوش مصنوعی: تو مانند فرشته‌ای از آسمان می‌مانی، چطور می‌توانی در این دنیا پیاده شوی و از کارهای دنیوی دست بشویی؟
هوش مصنوعی: سکوتت را نشکن و هیچ نشانه‌ای نده، زیرا هر بیانی حتی می‌تواند درمانی برای جهانی باشد که هر کس در آن رنج می‌کشد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دریا دلا تو آنی، کز فیض طبع روشن
گرد سواد شبهت، از روی دین بشستی
پیشت نهاد گردون، هر ارزو که کردی
زان پیشتر که گفتی، زان بیشتر که جستی
در نوبت بزرگی، هر چند چون فذلک
[...]
ای آنک امام عشقی تکبیر کن که مستی
دو دست را برافشان بیزار شو ز هستی
موقوف وقت بودی تعجیل می‌نمودی
وقت نماز آمد برجه چرا نشستی
بر بوی قبله حق صد قبله می‌تراشی
[...]
ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی
وان گه برو که رستی از نیستی و هستی
گر جان به تن ببینی مشغول کار او شو
هر قبله‌ای که بینی بهتر ز خودپرستی
با ضعف و ناتوانی همچون نسیم خوش باش
[...]
نامحرمان بسازید با جاهلی و پستی!
ای کوته آستینان تا کی دراز دستی
با خارجی مگوئید حرف خروج قائم
بگذار تا بمیرد در عین خودپرستی
قدر امام بشناس ورنه جهان سرآید
[...]
رهبر باوست هر نقش از کارگاه هستی
آغاز حق پرستیست انجام بت‌پرستی
قانع بقطره‌ای چند از بهر بی‌نیازی
همچون صدف نداریم پروای تنگدستی
هر مشت خاک از این دیر گاهی سبوست گه خم
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.