ای نوبهار خندان از لامکان رسیدی
چیزی بیار مانی از یار ما چه دیدی
خندان و تازه رویی سرسبز و مشک بویی
همرنگ یار مایی یا رنگ از او خریدی
ای فضل خوش چو جانی وز دیده‌ها نهانی
اندر اثر پدیدی در ذات ناپدیدی
ای گل چرا نخندی کز هجر بازرستی
ای ابر چون نگریی کز یار خود بریدی
ای گل چمن بیارا می‌خند آشکارا
زیرا سه ماه پنهان در خار می‌دویدی
ای باغ خوش بپرور این نورسیدگان را
کاحوال آمدنشان از رعد می‌شنیدی
ای باد شاخه‌ها را در رقص اندرآور
بر یاد آن که روزی بر وصل می‌وزیدی
بنگر بدین درختان چون جمع نیکبختان
شادند ای بنفشه از غم چرا خمیدی
سوسن به غنچه گوید هر چند بسته چشمی
چشمت گشاده گردد کز بخت در مزیدی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف زیبایی‌های بهار و نقش آن در زندگی می‌پردازد. شاعر به گل و ابر اشاره می‌کند و آن‌ها را به خاطر غم فراق یارشان به چالش می‌کشد. با دعوت به شادی و خنده در میان گل‌ها و درختان، پیامی از امید و شادابی به گوش می‌رسد. همچنین از باد خواسته می‌شود که یادآور روزهای وصال باشد و بزرگی و زیبایی طبیعت را به تصویر می‌کشد. در نهایت، پیام‌های مثبت و امیدبخش به تصویر کشیده می‌شود که حتی در دل غم‌ها نیز باید به خوشی‌ها و فرصت‌ها توجه کرد.
هوش مصنوعی: ای بهار خندان که از آن سوی مکان آمدی، چیزی بیاور که نشان‌دهندهٔ حال یار ما باشد، تو از او چه دیدی؟
هوش مصنوعی: شما با زیبایی و شادابی که دارید، به خوبی شبیه یار ما هستید، یا ممکن است رنگ و بوی شما از او باشد.
هوش مصنوعی: ای فضل، تو خوش‌رو و گران‌قدر هستی همچون جان، و از نگاه‌ها پنهانی؛ اما در آثار و نشانه‌ها، وجودت آشکار است و در ذات واقعی‌ات دیده نمی‌شود.
هوش مصنوعی: ای گل، چرا نمی‌خندی در حالی که از دوری معشوق رنج می‌بری؟ ای ابر، آیا نمی‌فهمی که از معشوق خود جدا شده‌ای؟
هوش مصنوعی: ای گل چمن، به‌خاطرِ اینکه سه ماه در خارها پنهان بوده‌ای، حالا با شادی و وضوح بخند و خود را در معرض دید قرار بده.
هوش مصنوعی: ای باغ زیبا، این جوانه‌های تازه را خوب پرورش بده، چون تو خبر داری که آمدنشان به مانند رعد و برق ناگهانی و پرهیجان است.
هوش مصنوعی: ای باد، شاخه‌ها را به حرکت درآور تا یادآور روزی باشی که به خاطر وصل محبوب می‌وزیدی.
هوش مصنوعی: به این درختان نگاه کن که چگونه مانند نیکبختان شاد و خوشحالی دارند. ای بنفشه، چرا از غم خسته و خمیده شده‌ای؟
هوش مصنوعی: سوسن به غنچه می‌گوید: هرچند تو بسته‌ای و چشمانت را نمی‌گشایی، اما زمانی که چشمانت باز شود، به خاطر بخت خوبت در حال پیشرفت خواهی بود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
غافل مشو ز سوزم چون آه سینه دیدی
و اندیشه کن ز آتش چون دود گشت بادی
معرفی ترانههای دیگر
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.