|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ساقی این جا هست ای مولا؟ بلی
ره دهد ما را بر آن بالا؟ بلی
پیش آن لب‌های آری‌گوی او
بنده گردد شِکّر و حلوا؟ بلی
هست چشمش قلزم مستی؟ نعم
هست جعدش مایهٔ سودا؟ بلی
این همه بگذشت آن سرو سهی
خوش برآید همچو گل با ما؟ بلی
چون بخسبم زیر سایهٔ نخل او
من شوم شیرین‌تر از خرما؟ بلی
هم عسس هم دزد ای جان هر شبی
سیم دزدد زان قمرسیما؟ بلی
چون برآید آفتاب روی او
دزد گردد عاجز و رسوا؟ بلی
ناشتاب آن کس که او حلوا خورد
در دماغ او کند صفرا؟ بلی
بس کن آن کس کو سری پنهان کند
روید از سر گلشنِ اخفیٰ بلی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر به وصف و ستایش محبوبی می‌پردازد که نقش ساقی و معشوق را دارد. او از زیبایی‌های چهره و جذابیت‌های محبوب سخن می‌گوید و به طعمی شیرین که در سایه‌ی او احساس می‌کند اشاره می‌کند. شاعر همچنین به تضادهایی اشاره می‌کند که در وجود محبوب وجود دارد؛ از جمله این که او هم می‌تواند جاذبه ایجاد کند و هم می‌تواند از آن دزدیده شود. در نهایت، شاعر به حالت روحی و فکری خود می‌پردازد و از افرادی که می‌کوشند حقایق پنهان را بپوشانند انتقاد می‌کند.
هوش مصنوعی: ساقی، ای آقا، آیا اینجا هستی؟ اگر هستی، آیا ما را به آن مقام بلند می‌رسانی؟ بله، می‌رسانی.
هوش مصنوعی: در برابر لب‌های خوش‌گو و شیرین او (خدا یا محبوب)، آیا من که بنده‌ام، شکر و حلوا (مواد شیرین و لذت‌بخش) می‌شوم؟
هوش مصنوعی: چشم او آیا دریای مستی و سرمستی است؟ بله، حالت وزنی و مجعد موی او باعث می‌شود که عشق و دیوانگی به وجود آید. بله.
هوش مصنوعی: این همه زمان سپری شد، آیا آن سرو خوش‌تراش (که نماد زیبایی است) مانند گل با ما خواهد بود؟ بله.
هوش مصنوعی: وقتی که زیر سایهٔ نخل او می‌خوابم، آیا حالتم از خرما هم شیرین‌تر خواهد شد؟
هوش مصنوعی: هر شب، هم نگهبان و هم دزد دل من، جان من، از آن ماه‌روی زیبا می‌دزدد (یعنی زیبایی او چنان جذاب است که نمی‌توانم از آن چشم بپوشم)؟ بلی.
هوش مصنوعی: زمانی که آفتاب چهرهٔ او طلوع کند، دزد (یعنی دشمن یا کسی که به او آسیب می‌زند) با ناتوانی و رسوایی مواجه می‌شود.
هوش مصنوعی: آیا کسی که در وقت آرامش و بی‌خیالی حلوا می‌خورد، در ذهنش فکرهای تلخ و بد به سر نمی‌زند؟ بلی
هوش مصنوعی: کسی که اسرار را پنهان می‌کند، به این زودی‌ها نمی‌تواند بر خویشتن تسلط یابد و از باغ پنهانِ دل بهره‌مند شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
جادوی کردش عجوزهٔ کابلی
کی برد زان رشک سحر بابلی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.