بویی ز گردون می‌رسد با پرسش و دلداریی
از دام تن وا می‌رهد هر خسته دل اشکاریی
هر مرغ صدپر میشود سوی ثریا می‌پرد
هر کوه و لنگر زین صلا دارد دگر رهواریی
مرغان ابراهیم بین با پاره پاره گشتگی
اجزای هر تن سوی سر برداشته طیاریی
ای جزو چون بر می‌پری چون بی‌پری و بی‌سری
گفتا شکفته می‌شوم اندر نسیم یاریی
در شهر دیگر نشنوی از غیر سرنا ناله‌ای
از غیر چنگی نشنوی در هیچ خانه زاریی
طنبور دل برداشته لا عیش الا عیشنا
زنبور جان آموخته زین انگبین معماریی
امروز ساقی کرم دریاعطای محتشم
آمیخته با بندگان بی‌نخوت و جباریی
امروز رستیم ای خدا از غصه آنک قضا
در گوش فتنه دردمد هر لحظه‌ای مکاریی
راقی جان در می‌دمد چون پور مریم رقیه‌ای
ساقی ما هم میکند چون شیر حق کراریی
گر درک بت را بشکند صد بت تراشد در عوض
ور بشکند دو سه سبو کم نیستش فخاریی
ای بلبل ار چه یافتی از دولت گل لحن خوش
زینهار فراموشت شود در انس کم گفتاریی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف حال و هوای دل‌های خسته و رها شده از قید و بندهای جسمانی می‌پردازد. در اینجا، بویی آسمانی به گوش می‌رسد که دلداری می‌آورد و سبب میشود تا موجودات به سمت آسمان پرواز کنند. مرغان و طبیعت، در پی این ندای الهی، به سمت تعالی و شکفتگی می‌روند. شاعر به اهمیت رهایی از غصه‌ها و جوشش عشق و انس اشاره میکند و از ساقی می‌خواهد که با بخشش از دردی که مخلوق را آزار می‌دهد، آنها را سیراب کند. در پایان، تأکید بر شادابی و حس نویدبخش عشق پررنگ‌تر میشود.
هوش مصنوعی: بویی از آسمان به مشام می‌رسد که همراه با پرسش و دلداری است؛ هر دل شکسته‌ای که خسته و نگران است، از دام و مشکلات جسمی خود آزاد میشود و احساس راحتی میکند.
هوش مصنوعی: هر پرنده‌ای با بال‌های صدپرش به سمت ستاره‌ها پرواز میکند و هر کوه و مانع به خاطر این صدای بلند، دیگر نمی‌تواند مانع پرواز شود.
هوش مصنوعی: مرغ‌های ابراهیم (نبی که در آتش نیفتاد) به دلیل تکه‌تکه شدن اجزای بدن هر انسانی، سر به سمت آسمان بلند کرده‌اند و پرواز می‌کنند.
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر حال و هوای عشق به پرواز درمی‌آیی، وقتی که از عشق و محبت بی‌بهره هستی، می‌گویی که در نسیم یاری و محبت به شکوفایی می‌رسم.
هوش مصنوعی: در این شهر، صدای دیگری جز نالهٔ سرنا را نمی‌شنوی و در هیچ مکانی، صدای زاری ناشی از چنگ (ساز موسیقی) را نخواهی شنید.
هوش مصنوعی: دل مانند طنبور (ساز موسیقی) نغمه‌سرایی میکند و می‌گوید که تنها زندگی ما مهم است و عیش و نوش دیگری وجود ندارد. جان مثل زنبور که از شهد گل‌ها بهره می‌برد، از این لذت‌های شیرین زندگی درس گرفته است.
هوش مصنوعی: امروز ساقی، بخشنده و بزرگوار، فیض و نعمتش را به راحتی با بندگان بی‌غضب و متکبر تقسیم کرده است.
هوش مصنوعی: امروز، ای خدا، ما از غم رهایی یافتیم و قضا و قدر در گوش فتنه همیشه درد و مشکل می‌گوید که هر لحظه نقشه‌ای جدید طراحی میکند.
هوش مصنوعی: روح رقیه، دختر مریم، در می‌دمد و باعث شادابی و نشاط است. ساقی ما هم مانند شیر بر حق، قدرت و شجاعت می‌بخشد.
هوش مصنوعی: اگر کسی به مقام و زیبایی معشوق پی برده و آن را بشکند (یعنی از دل ببرد)، در عوض او به جاهای بهتر و بیشتری هم خواهد رسید. حتی اگر دو یا سه جام شراب هم از دست برود، چیزی از ارزش و عظمت او کم نمی‌شود.
هوش مصنوعی: ای بلبل، هرچند از زیبایی گل لذت برده‌ای و لحن خوشی یافته‌ای، اما مواظب باش که در فاصله و کم‌گویی از یاد نروی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
شب‌ها من و کنج غمی، شمع‌ام کند غمخوارئی
اشک روان و سوز دل، جان کندنی و زارئی
از چیست اشک سرخ من، گر نیست خون دل روان
رخسار من زرد از چه شد، گر نیست شب بیدارئی
تا دور ماندم از درش، تلخ است بر من زندگی
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.