برو برو که به بز لایق است بزغاله
برو که هست ز گاوان حیات گوساله
برو برو که خران گله گله جمع شدند
خر جوان و خر پیر و خر دو یک ساله
ز ناله تو مرا بوی خر همیآید
که خر کند به علف زار و ماده خر ناله
دماغ پاک بباید برای مشک و عبیر
گلولههای پلیدی برای جلاله
در آن زمان که خران بول خر به بو گیرند
زهی زمان و زهی حالت و زهی حاله
میا میا که به میدان دل خران نرسند
به صد هزار حیل میرسند خیاله
دلاله کیست بلیس این عروس دنیا را
عروس را تو قیاسی بکن ز دلاله
خموش باش سخن شرط نیست طالب را
که او ز اشارت ابرو رسد به دنباله



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به نقد و بازی با نمادهای اجتماعی و انسانی پرداخته است. او با استفاده از تصاویر خر، بز و گاو به نقاط ضعف و فساد در جامعه و رفتار انسانها اشاره میکند. از نظر او، صدای ناله و زجر خران نمادی از وضعیت بد انسانی است و فرد باید از این حالت رهایی یابد. در ادامه، شاعر به بیفایده بودن گفتوگو و سخنوری در برابر درک عمیق و اشارات غیرکلامی اشاره کرده و بر اهمیت بصیرت در زندگی تأکید میکند. در نهایت، دلاله به عنوان نماد فریب و پلیدی در عروس دنیا معرفی شده است که باید از آن آگاه بود.
هوش مصنوعی: برو و برو که بز، یعنی مادر بزغاله، شایسته است؛ همچنین باید بروی چون گاوان حیات گوسالههایی دارند که باید از آنها مراقبت کرد.
هوش مصنوعی: برو برو که خرها دستهدسته جمع شدهاند، شامل خرهای جوان، پیر و حتی خرهایی که دو سالهاند.
هوش مصنوعی: از ناله تو بویی شبیه به بوی خر به مشامم میرسد، چون او هم در علفزار ناله میکند و ماده خر نیز ناله میزند.
هوش مصنوعی: برای ساخت عطر و خوشبو کردن فضا، نیاز به ذهن و فکر پاک است، نه اینکه به چیزهای ناپاک و آلوده فکر کرد.
هوش مصنوعی: در زمانی که خرها بوی فضولات خود را استشمام کنند، چه زمان و چه حالتی خوشی خواهد بود.
هوش مصنوعی: نیا و از دل باخبر شو که حتی در میادین عشق هم خران (حیوانات) به میدان نخواهند آمد؛ زیرا با وجود هزاران ترفند (حیل)، فقط خیالات و آرزوها به آنجا خواهند رسید.
هوش مصنوعی: دلاله در اینجا به معنی راهنما یا واسطه است و درواقع اشاره به کسی دارد که زندگی را به افرادی معرفی میکند. مولانا از دلاله (واسطه) میخواهد که عروس دنیا را، که نمادی از زیباییها و فریبندگیهای دنیا است، به تصویر بکشند و به این ترتیب میخواهد بگوید که زیباییهای دنیوی نباید بیشتر از آنچه که هستند جدی گرفته شوند.
هوش مصنوعی: سکوت کن، چون سخن گفتن لازم نیست برای کسی که به دنبال حقیقت است، زیرا او با یک اشارهٔ ابرو میتواند به هدف خود دست یابد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
صفی دین پس ازین زخمهای بی شفقت
ز دست چرخ هنوزم نمی رسد ناله
بجز شماتت و یأسم نداد وعده تو
از آن سپس که دو ماهش گذشت از هاله
جواهری که ز مدح تو نظم می کردم
[...]
خوشا می از کف آن ماه چارده ساله
که بهر نقل دهد بوسه ای ز دنباله
رسیده غره شوال و ماه روزه گذشت
بیار می که همین بود توبه را حاله
پیاله گیر و ز آلایش گناه مترس
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.