مکن راز مرا ای جان فسانه
شنیدستی مجالس بالامانه
شنیدستی که الدین النصیحه
نصیحت چیست جستن از میانه
شنیدستی که الفرقه عذاب
فراقش آتش آمد با زبانه
چو لا تاسو علی ما فات گفته‌ست
نمی‌ارزد به رنج دام دانه
چو فرموده‌ست حق کالصلح خیر
رها کن ماجرا را ای یگانه
هلا برجه که ان الله یدعوا
غریبی را رها کن رو به خانه
رها کن حرص را کالفقر فخری
چرا می ننگ داری زین نشانه
چو ره بگشاد ابیت عند ربی
چه باشد گر کم آید خشک نانه
تجلی ربه نی کم ز کوهی
بخوان بر خود مخوان این را فسانه
خدا با توست حاضر نحن اقرب
در آن زلفی و بی‌آگه چو شانه
ولی زان زلف شانه زنده گردد
بخوان قرآن نسوی تا بنانه
چو گفته‌ست انصتو ای طوطی جان
بپر خاموش و رو تا آشیانه
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان رازها و نکاتی درباره‌ی نصیحت و رهایی از آسیب‌های فتنه و جدایی می‌پردازد. او به دوستش گوشزد می‌کند که از حرص و طمع بپرهیزد و به فقر و محتاجی کمتر توجه کند، چرا که رهایی از دنیا و محبت الهی ارزش بیشتری دارد. همچنین اشاره می‌کند که خداوند همیشه نزدیک است و انسان باید با تکیه بر ایمان و قرآن به سوی آن نزدیک‌تر شود. در نهایت، او مخاطب را به سکوت و تمرکز بر معانی عمیق دعوت می‌کند و از او می‌خواهد تا این حکمت‌ها را در زندگی‌اش به کار گیرد.
هوش مصنوعی: ای جان، راز من را فاش نکن؛ تو داستانم را شنیده‌ای و در مجالس بزرگ و معروف در مورد آن صحبت شده است.
هوش مصنوعی: می‌دانی که «الدین النصیحه» یعنی دین، نصیحت و خیرخواهی است و منظور از آن، دوری جستن از میانه‌روی یا دوری از وسط راه است.
هوش مصنوعی: شنیدی که فرقه (گروه) فراق (جدایی) چه عذابی دارد؛ آتش جدایی چون زبانه می‌کشد و سوزان است.
هوش مصنوعی: اگر بر آنچه گذشته است حسرت نخورید، گفته شده که این احساس، ارزش رنج و زحمت را ندارد.
هوش مصنوعی: خداوند فرموده است که صلح بهترین چیز است، پس موضوع را رها کن و از مشکلات دور شو، ای بی‌نظیر.
هوش مصنوعی: ای برادر، بشتاب که خدا به غریب‌ها دعوت می‌کند، و تو باید رو به خانه‌ات برگردی و از اینجا بروی.
هوش مصنوعی: حرص و طمع را رها کن، زیرا فقر به خودی خود عیبی ندارد و چرا باید از چنین نشانه‌ای شرمگین باشی؟
هوش مصنوعی: زمانی که درهای بهشت به روی تو گشوده شود، اگر لقمه‌ای نان خشک کم بیاید، چه اهمیتی دارد؟
هوش مصنوعی: حضور و تجلی خداوند به اندازهٔ کوه بزرگ و عظیم است. بنابراین، این حرف‌ها را که می‌گویند خداوند را فراموش کرده‌ای یا به خودت نخوانده‌ای، به عنوان قصه و افسانه تلقی کن و به آن اهمیت نده.
هوش مصنوعی: خداوند همیشه همراه توست و به تو نزدیک‌تر از خودت؛ اما در زلفی که در آن غفلت و بی‌خبری است، همچون شانه‌ای که هیچ چیز را درک نمی‌کند، نمی‌توانی او را احساس کنی.
هوش مصنوعی: از آن زلف تو چنان زندگی به وجود می‌آید که اگر قرآن را بخوانی، آنقدر اثر خواهد داشت که پیشانی (بنانه) را زنده کند.
هوش مصنوعی: وقتی که او (خدا یا معشوق) گفته «خاموش باشید ای طوطی جان»، تو باید ساکت باشی و به سمت آشیانت بروی. در اینجا «طوطی جان» به کسی اشاره دارد که می‌خواهد از زیبایی‌ها و لذایذ دنیا فاصله بگیرد و به آرامش و سکوت برسد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
کسی بی‌عیب نبود در زمانه
رطب را استه باشد در میانه
اگر غم را چو آتش دود بودی
جهان تاریک بودی جاودانه
در این گیتی سراسر گر بگردی
خردمندی نیابی شادمانه
تنش گردد شقاوت را فسانه
روانش تیر خذلان را نشانه
یکی گردد بپیروزی دو خانه؟
بمردی باشدش ملک شهانه
سپاهی پیش او شد بی کرانه
همه شیران جنگی و جوانه
جگرشان کرد پیکان را نشانه
[...]
مرا دی یاسمن پیغام دادست
به تو ای صاحب و صدر یگانه
ز هر نوعی سخن گفته‌ست پنهان
غرض را درج کرده در میانه
چه فرمایی کنون پیغام او را
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.