این کیست این این کیست این در حلقه ناگاه آمده
این نور اللهی است این از پیش الله آمده
این لطف و رحمت را نگر وین بخت و دولت را نگر
در چاره بداختران با روی چون ماه آمده
لیلی زیبا را نگر خوش طالب مجنون شده
و آن کهربای روح بین در جذب هر کاه آمده
از لذت بوهای او وز حسن و از خوهای او
وز قل تعالوهای او جان‌ها به درگاه آمده
صد نقش سازد بر عدم از چاکر و صاحب علم
در دل خیالات خوشش زیبا و دلخواه آمده
تخییل‌ها را آن صمد روزی حقیقت‌ها کند
تا دررسد در زندگی اشکال گمراه آمده
از چاه شور این جهان در دلو قرآن رو برآ
ای یوسف آخر بهر توست این دلو در چاه آمده
کی باشد ای گفت زبان من از تو مستغنی شده
با آفتاب معرفت در سایه شاه آمده
یا رب مرا پیش از اجل فارغ کن از علم و عمل
خاصه ز علم منطقی در جمله افواه آمده
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف یک نور الهی و رحمت بی‌پایان می‌پردازد که به ناگاه در میان انسان‌ها ظاهر شده است. او با اشاره به زیبایی و دل‌انگیزی معشوق، از لیلی و مجنون مثال می‌زند و نشان می‌دهد که این نور و حضور الهی در دل‌ها اثر می‌گذارد. مولانا با بیان لذت‌های معنوی و حقیقی، به عمق وجود انسان و خواسته‌های او اشاره می‌کند و می‌گوید که می‌توان از کثرت‌های دنیوی به سمت حقیقت و معرفت روی آورد. در نهایت، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که او را از مشغله‌های علمی و دنیوی رها سازد تا به معرفت واقعی برسد.
هوش مصنوعی: این کسی که به ناگهان در این جمع حاضر شده، کیست؟ این نور خدایی است که از پیش خدا آمده است.
هوش مصنوعی: به این لطف و رحمت و همچنین بخت و خوش‌اقبالی توجه کن که در چاره‌سازی زشت‌روان، شخصی با چهره‌ای چون ماه آمده است.
هوش مصنوعی: به زیبایی لیلی توجه کن که مجنون به دنبال او شده است و آن روح پر گناه، به خاطر محبت او، در کاه‌هایی که در زمین است، جذب می‌شود.
هوش مصنوعی: از خوشی عطرهای او و زیبایی و خوبی‌هایش و از دعوت‌هایی که کرده، جان‌ها به سوی او آمده‌اند.
هوش مصنوعی: از هیچ (عدم)، صد نقش زیبا و دلخواه می‌سازد، و در دل خیال‌های خوش، چاکر (خدمتگزار) و صاحب علم، او (خداوند) را به تصویر می‌کشد.
هوش مصنوعی: خداوندی که بی‌نهایت است (صمد)، در روزی واقعیات را به تخیلات تبدیل می‌کند تا اشکالی که موجب گمراهی شده، در زندگی فرد نمایان شود.
هوش مصنوعی: از عمق تلخ و ناگوار این دنیا (چاه شور)، دلو (سطل) که نمایان‌گر قرآن است، بالا بیاور و خودت را از آن خارج کن، زیرا این دلو به خاطر تو در چاه افتاده است.
هوش مصنوعی: ای کاش زبان من بتواند به قدری از تو بی‌نیاز شود که با آفتاب معرفت در سایهٔ تو قرار گیرد، یعنی به شناخت و آگاهی دست یابد.
هوش مصنوعی: پروردگارا، مرا پیش از مرگ از علم و عمل رها کن، به‌ویژه از علم منطق که در تمام زبان‌ها مد شده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.