ای جبرئیل از عشق تو اندر سما پا کوفته
ای انجم و چرخ و فلک اندر هوا پا کوفته
تا گاو و ماهی زیر این هفتم زمین خرم شده
هر برج تا گاو و سمک اندر علا پا کوفته
انگور دل پرخون شده رفته به سوی میکده
تا آتشی در می‌زده در خنب‌ها پا کوفته
دل دیده آب روی خود در خاک کوی عشق او
چون آن عنایت دید دل اندر عنا پا کوفته
جان همچو ایوب نبی در ذوق آن لطف و کرم
با قالب پرکرم خود اندر بلا پا کوفته
خلقی که خواهند آمدن از نسل آدم بعد از این
جان‌های ایشان بهر تو هم در فنا پا کوفته
اندر خرابات فنا شاهنشهان محتشم
هم بی‌کله سرور شده هم بی‌قبا پا کوفته
قومی بدیده چیزکی عاشق شده لیک از حسد
از کبر و ناموس و حیا هم در خلاء پا کوفته
اصحاب کبر و نفس کی باشند لایق شاه را
کز عزت این شاه ما صد کبریا پا کوفته
قومی ببینی رقص کن در عشق نان و شوربا
قومی دگر در عشقشان نان و ابا پا کوفته
خوش گوهری کو گوهری هشت از هوای بحر او
تا بحر شد در سر خود در اصطفا پا کوفته
کو او و کو بیچاره‌ای کو هست در تقلید خود
در خون خود چرخی زده و اندر رجا پا کوفته
با این همه او به بود از غافل منکر که او
گه می‌کند اقرارکی گه او ز لا پا کوفته
قومی به عشق آن فتی بگذشت از هست و فنا
قومی به عشق خود که من هستم فنا پا کوفته
خفاش در تاریکیی در عشق ظلمت‌ها به رقص
مرغان خورشیدی سحر تا والضحی پا کوفته
تو شمس تبریزی بگو ای باد صبح تیزرو
با من بگو احوال او با من درآ پا کوفته
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و شور روحی عمیق خود اشاره می‌کند و از منظرهای مختلف به جلوه‌های عشق می‌نگرد. او با ذکر شخصیت‌هایی چون جبرییل و ایوب نبی، عشق را به عنوان نیرویی پرقدرت و الیاف زندگی توصیف می‌کند که تمام هستی را در بر می‌گیرد. تصویرهای متنوعی از دل و جان، رنج و لذت، و حال و هوای عاشقانه گوناگون خلق می‌کند و از تأثیر عشق بر انسان‌ها و نسل‌های آینده سخن می‌گوید. در نهایت، با نغمه‌ای صمیمی به شمس تبریزی می‌رسد و از او می‌خواهد که احوال عشق را با او در میان بگذارد.
اصطلاح پا کوفتن در اینجا بی این معنی است که از بس متحیر و متعجب شده که گویی پایش توان حرکت ندارد ، به اصطلاح عوام یعنی میخکوب شده یا خشکَش زده .
هوش مصنوعی: زیر این آسمان هفتم، گاو و ماهی (نمادهای نجومی) شاد و خوشحال شده‌اند، و هر برج از برج‌های فلکی مانند گاو و ماهی (سمک) در حرکت و جنب و جوش هستند.
هوش مصنوعی: دل پر از درد و غم مانند انگوری است که به سمت میخانه رفته تا آتشی در می‌زند و در خمار مستی در جست‌وجو است.
هوش مصنوعی: دل با اشک و غم مانند خاک در کوی عشق او، چون عنایت و کرامت او را دید، به عشق او زانوی غم به زمین زده و زحمت کشیده است.
هوش مصنوعی: جان انسان مانند ایوب نبی است که در برابر سختی‌ها و بلایا صبر و استقامت می‌کند و در عین حال از لطف و کرم الهی نیز بهره‌مند است. این جان با وجود تحمل مشکلات، در زیبایی و نیکویی خود باقی مانده است.
هوش مصنوعی: افرادی که بعد از این از نسل آدم به دنیا خواهند آمد، جان‌هایشان در عرصه‌ی وجود برای تو (خدا) به قربانی و فنا می‌رسند.
هوش مصنوعی: در خرابات فنا، شخصیت‌های بزرگی که در مقام پادشاهی هستند، بدون هیچ تظاهر و زرق و برقی در عشق و محبت به سر می‌برند و بی‌هیچ حجاب و ملاحظاتی در این مسیر قدم گذاشته‌اند.
هوش مصنوعی: گروهی دلبسته و عاشق شده‌اند، اما به خاطر حسد، غرور، ناموس و غیرت نتوانسته‌اند به آزادگی عشق رفتار کنند و در محدودیت و تردید گرفتار مانده‌اند.
هوش مصنوعی: آنان که به کبر (فخر و خودبزرگ‌بینی) و نفس (خواسته‌های نفسانی) اداره می‌شوند، شایسته برگزاری عشق و محبت به شاه نمی‌باشند؛ چرا که عظمت و ارزش این شاه ما آن‌قدر بالا و بزرگ است که از آن خود را کوچک می‌سازند.
هوش مصنوعی: گروهی را خواهی دید که به عشق نان و آشپزی شاد می‌رقصند، و گروهی دیگر در عشق خود نسبت به معشوق، در حال تلاش و کوشش هستند.
هوش مصنوعی: گوهری خوش‌قیمت و نادری که در نتیجهٔ هوای دریا به وجود آمده است، در ذهن خود و در مسیر انتخاب و نشانه‌گذاری به دنبال آن است و تلاش می‌کند به آن دست پیدا کند.
هوش مصنوعی: کجا است آن شخص و کجا است آن فرد بیچاره که در پی تقلید از دیگران، از خود بی‌خبر است و در خواب آرزوها، بی‌هدف و بی‌هویت می‌چرخد و به‌ناچار در رنج و زحمت است؟
هوش مصنوعی: با وجود همه این‌ها، او به خوبی و وجود خود غافل و منکر است، زیرا گاهی اقرار می‌کند که وجود دارد و گاهی به بی‌نوجودی و عدم پا می‌کوبد.
هوش مصنوعی: گروهی به عشق آن جوانمرد (فتی) از دنیا و فانی بودن خود گذشتند و گروهی به عشق خودشان در حالتی از فنا (یعنی از خودگذشتگی) به رقص و شادی مشغول بودند.
هوش مصنوعی: خفاش در تاریکی عشق، به خاطر عشق به مرغان خورشیدی در سحرگاهی که هنوز صبح کامل نشده، به رقص درآمده است.
هوش مصنوعی: ای شمس تبریزی، به من بگو، ای باد صبح که به سرعت در حال حرکت هستی، حال او (محبوب) را برایم بگو، و وارد دلم شو و به من بپیوند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.