یا قمرا لوعه للقمرین سکن
حلت علی حریمهم فی خطر لیمنوا
یا شجرا غصونه فوق سماء وهمنا
هز هز فی قلوبنا مرحمه لنجتنوا
هر کی تو گردنش زدی گشت درازگردن او
خرمن هر کی سوختی گشت بزرگ خرمن او
هر کی سرش شکافتی سر بفراخت بر فلک
هر کی تو در چهش کنی یافت جهان روشن او
یا بلدا مخلدا افلح من ثوی به
للبرکات مطلع للثمرات معدن
یا سحرا منورا لیس عقیبه دجی
افلح کل منظر ذاک به مزین
هر کی طرب رها کند پشت سوی وفا کند
بازکشاندش به خود با کرم مفتن او
میکشدش که ای رهی از کف من کجا رهی
رو به من آورید هین ها الذین آمنوا
جاء اوان وصلنا یلحقنا باصلنا
شممنا عبیره فانتهضوا لتیقنوا
ما بقی انسلاخنا ان هنا مناخنا
فی عرفات معشر ابتکروا و احسنوا
پند نگار خود شنو از بر او برون مرو
ای دل و دیده دیدهای ای دل و دیده من او
پیش خودم همینشان بر سر من همیفشان
تا ز تو لاف میزنم کم بگرفت دامن او
قد نطق الهوی اسکتوا استمعوا و انصتوا
ان لسان نطقنا عند لقاه الکن
بستم من دهان خود دل بگشاد صد دهان
بهر دل تو تن زدم بس بودم نوازن او
در گل و در شکر نشین بهر خدای لطف بین
سیب و انار تازه چین کمد در فشاندن او



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی و عظمت معشوق میپردازد و او را به عنوان منبع نور و برکت معرفی میکند. معشوق، همچون ماه و درختان سرسبز، در دلها هرازگاهی شوری ایجاد میکند. او به شفاعت و مهربانی خود به مومنان میخواند و یادآور میشود که بازگشت به او، تنها راه نجات و وصل است. در این مسیر، عشق و محبت او به عامل تغییر دلها و روحها تبدیل میشود و شاعر احساسات عمیق خود را در توصیف بلا و لطف معشوق بیان میکند. در نهایت، شاعر از دل و جان میکوشد تا وصل و نزدیکی به حقیقت را جستجو کند.
هوش مصنوعی: ای ماه، اگر با دو ماه نورانی، یعنی تو و محبوب، آتش عشق شعلهور شود، این آتش در حریم آنها خوشگوار و آرامشبخش است، تا دلتنگیها از بین بروند.
هوش مصنوعی: ای درختی که شاخههایت بالای آسمان خیال ما قرار دارد، به آرامی در دلهای ما روغنمالی کن تا ما ایمن شویم و از خطرات دور بمانیم.
هوش مصنوعی: هر کس به دست تو آسیب ببیند، گردن او بلندتر میشود و هر که را که تو بسوزانی، به بزرگی و عظمت او افزوده میشود.
هوش مصنوعی: هر کسی که تو سرش را شکافتی، به آسمان بلند میشود و هر که را تو به تازگی برسانی، دنیا برای او روشن و روشنتر میشود.
هوش مصنوعی: ای سرزمین پایدار و جاودانه، کسی که در تو زندگی کند، بهرهمند از نعمتها و برکات خواهد بود، زیرا تو منبعی از ثمرات و روزیهای فراوان هستی.
هوش مصنوعی: ای روشنیبخش صبح، که پشتیبانش شب نیست، هر منظرهای که به تو منتهی شود، زینتبخش و خوشرنگ خواهد بود.
هوش مصنوعی: هر کسی که شادی و خوشی را رها کند و به سمت وفا برگردد، خداوند او را با کرم و لطف خود به سوی خود میکشد.
هوش مصنوعی: مولانا میگوید: سرای روحپرور عشق، شخصی را که از عشق دور شده به سوی خود میکشاند و او را دعوت میکند که به سمت او برگردد. سپس به مومنان یادآوری میکند که به عشق و محبت او توجه کنند.
هوش مصنوعی: زمان وصال ما فرا رسیده است، ما را به اصل و ریشهامان متصل میکند. بوی خوش او را استشمام کردیم، پس بشتابید تا به یقین برسید.
هوش مصنوعی: ما که هزینه سوختن وجودمان را در اینجا میپردازیم، در عرفات جمعی هستیم که تازه آمدهاند و نیکی کردهاند.
هوش مصنوعی: ای دل و ای دیده، پند محبوب خود را بشنو و از کنار او دور نشو، زیرا تو او را دیدهای و او برای توست.
هوش مصنوعی: در حضور خودم او را مینشانم و از جذابیت او بر سرم میپاشم تا از عشق تو بگویم و کم کم دامن او را بگیرم.
هوش مصنوعی: نفس عشق به قدری قوی و پرشور است که شما باید سکوت کنید، فقط گوش دهید و توجه داشته باشید، زیرا زبان ما در هنگام دیدار او، به طور خاص و با شگفتی صحبت خواهد کرد.
هوش مصنوعی: من دهانم را بستم و به دل خود اجازه دادم که سخن بگوید. به خاطر تو، به جای چندین دهان، از جان خود مایه گذاشتم و برایت فداکاری کردم، دیگر کافی بود که نوازش او را تجربه کنم.
هوش مصنوعی: در زیبایی و شیرینی زندگی، فقط برای خداوند عشق و محبت را مشاهده کن، مانند سیب و انار که تازه و زیبا هستند و به خاطر دل او در این باغ قرار دارند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.