بازم صنما چه می‌فریبی تو
بازم به دغا چه می‌فریبی تو
هر لحظه بخوانیم کریمانه
ای دوست مرا چه می‌فریبی تو
عمری تو و عمر بی‌وفا باشد
ما را به وفا چه می‌فریبی تو
دل سیر نمی‌شود به جیحون‌ها
ما را به سقا چه می‌فریبی تو
تاریک شده‌ست چشم بی‌ماهت
ما را به عصا چه می‌فریبی تو
ای دوست دعا وظیفه بنده‌ست
ما را به دعا چه می‌فریبی تو
آن را که مثال امن دادی دی
با خوف و رجا چه می‌فریبی تو
گفتی به قضای حق رضا باید
ما را به قضا چه می‌فریبی تو
چون نیست دواپذیر این دردم
ما را به دوا چه می‌فریبی تو
تنها خوردن چو پیشه کردی خوش
ما را به صلا چه می‌فریبی تو
چون چنگ نشاط ما شکستی خرد
ما را به سه تا چه می‌فریبی تو
ما را بی ما چه می‌نوازی تو
ما را با ما چه می‌فریبی تو
ای بسته کمر به پیش تو جانم
ما را به قبا چه می‌فریبی تو
خاموش که غیر تو نمی‌خواهیم
ما را به عطا چه می‌فریبی تو
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به معشوقی اشاره می‌کند که به خاطر وعده‌ها و فریب‌هایش، موجب سردرگمی و ناامیدی عاشق شده است. او با جملات تکراری و سؤال‌گونه از معشوق می‌خواهد که چرا همچنان به فریب دادن ادامه می‌دهد و به او امید واهی می‌دهد. در عین حال، شاعر بیان می‌کند که دلش سیر نمی‌شود و به دعا و وفا به روزگار نمی‌تواند امیدوار باشد. در نهایت، او به تنها بودن و نیاز به محبت واقعی اشاره دارد و تأکید می‌کند که به غیر از او هیچ چیز را نمی‌خواهد.
هوش مصنوعی: عزیز من، دوباره مرا فریب می‌زنی؟ دوباره با نیرنگ و فریب چه کار می‌کنی؟
هوش مصنوعی: هر لحظه ما را به مهربانی و کرامت بخوان، ای دوست. چرا تو مرا با این فریب‌ها گمراه می‌کنی؟
هوش مصنوعی: عمری که با بی‌وفایی گذرانده‌ای، چه فایده دارد؟ ما را به وفا و صداقت چه امیدی است وقتی تو این‌گونه فریبمان می‌دهی؟
هوش مصنوعی: دل هرگز سیر و سیراب نمی‌شود حتی اگر در جیحون‌ها (رودخانه‌ها) غرق شویم؛ بنابراین نیاز به سقا (آب‌ریز) چه طوری می‌تواند ما را فریب دهد؟
هوش مصنوعی: چشم ما که به نور تو روشن است، اکنون در غیاب تو تاریک شده است. اینجا چه لزومی دارد که با یک عصا ما را فریب دهی؟
هوش مصنوعی: ای دوست، دعاکردن برای من وظیفه‌ای است که دارم. پس چرا به من امید واهی می‌دهی؟
هوش مصنوعی: تو کسی را که به او احساس امنیت بخشیدی، اکنون با ترس و امید چه می‌فریبی؟ یعنی وقتی او را در حصار امان قرار داده‌ای، چرا هنوز او را به تردید و شک وادار می‌کنی؟
هوش مصنوعی: تو گفتی که باید به حکم و قضا و تقدیر خداوند رضایت داشته باشیم، پس چرا به ما وعده‌های نادرست می‌دهی و فریبمان می‌زنی؟
هوش مصنوعی: چون این درد ما درمان‌پذیر نیست، به چه دلیلی تو ما را با دارو فریب می‌دهی؟
هوش مصنوعی: اگر فقط در فکر خودخواری و لذت خود باشی، آن‌گاه چه فایده‌ای دارد که ما را به تبلیغ یا دعوت به کار دیگری ترغیب کنی؟
هوش مصنوعی: تو با شکستن چنگ شادی ما، خرد و عقل ما را به سه قسمت تقسیم کردی، پس چرا ما را فریب می‌زنی؟
هوش مصنوعی: تو بدون وجود خود ما را چه‌طور می‌نوازی؟ و وقتی که خودمان هستیم، با ما چه‌طور بازی می‌کنی؟
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر تو کمر راست کرده‌ام و جانم به تو وابسته است، برای چه با پوشش و لباس خود ما را فریب می‌زنی؟
هوش مصنوعی: ما فقط تو را می‌خواهیم و هیچ‌کس دیگر را نمی‌پسندیم. پس به چه خیال دمدمی و وعده‌های بی‌اساسی ما را فریب می‌زنی؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.