خداوندا چو تو صاحب قران کو
برابر با مکان تو مکان کو
زمان محتاج و مسکین تو باشد
تو را حاجت به دوران و زمان کو
کسی کو گفت دیدم شمس دین را
سؤالش کن که راه آسمان کو
در آن دریا مرو بیامر دریا
نمیترسی برای تو ضمان کو
مگر بیقصد افتی کو کریم است
خطاکن را ز عفو او غمان کو
چو سجده کرد آیینه مر او را
بر آن آیینه زنگار گمان کو
همو تیر است همو اسپر همو قوس
چه گفتم آن طرف تیر و کمان کو
هر آن جسمی که از لطفش نظر یافت
نظیرش در ولایتهای جان کو
بجز از روی عجز و فقر و تسلیم
ببرده سر از او از انس و جان کو
ز غیرت حق شدش حارس و گر نی
مر او را از که بیم است پاسبان کو
به پیشانیّ ِ جانها داغ مهرش
کسی بیداغ مهرش در قران کو
به نوبتگاه او بین صف کشیده
به خدمت گر همیجویی مهان کو
نباشد خنده جز از زعفرانش
بجز از عشق رویش شادمان کو
بجز از هجر آن مخدوم جانی
دل و جان را به عالم اندهان کو
خداوند شمس دین از بهر الله
که لایق در ثنای او دهان کو
زبان و جان من با وصل او رفت
به شرح خاک تبریزم زبان کو
همه کان هست محتاج خریدار
بدان حد بینیازی هیچ کان کو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عظمت و بینظیری خداوند و خدایی چون شمس دین اشاره میکند و میگوید که گنجینههای فهم و معرفت در نزد اوست. او به نیازمندی زمان و مکان در برابر وجود الهی اشاره میکند و میپرسد که آیا نیاز به زمان و دوران برای خداوند وجود دارد. با تأکید بر قدرت و کرامت خداوند، بیان میکند که همه موجودات به او نیازمندند و کسی که از وجود شمس دین آگاه است، باید راهی برای رستگاری پیدا کند. شاعر همچنین بر عشق و وصل به خداوند و شمس دین تأکید میکند و در نهایت به این نتیجه میرسد که بینیازی تنها در پیوند با معشوق واقعی ممکن است.
هوش مصنوعی: خداوندا، تو که مالک و صاحب قرآن هستی، آیا جایی در مقابل مقام و منزلت تو وجود دارد؟
هوش مصنوعی: زمان در برابر قدرت و عظمت تو، فقیر و ناتوان است. پس چرا تو به گذر زمان و دوران نیازمند باشی؟
هوش مصنوعی: اگر کسی ادعا کرد که شمسالدین (شمس تبریزی) را دیده است، از او بپرس که راه آسمان به کجا میرسد.
هوش مصنوعی: در آن دریا (که اشاره به مسیر زندگی یا عشق الهی دارد) بدون دستور دریا (خدای بزرگ) نرو، چون ترسی از خطر آنجا نخواهی داشت و برای تو تضمینی وجود ندارد.
هوش مصنوعی: مگر بدون اراده و قصد به خطا بیفتی، که خداوند کریم است و خطاکار را با عفو خود آرامش میبخشد.
هوش مصنوعی: وقتی که انسان در برابر خدا سجده میکند، مانند آیینهای میشود که در آن نگاه میکند و اگر در آن آیینه غبار و زنگاری باشد، نشان از گمان و نادرستی اوست.
هوش مصنوعی: این بیت به راز و هماهنگی بین تیر و کمان اشاره دارد. این نشان میدهد که این شخص، هم تیر است و هم کمان، و هر دو را در خود دارد. شاعر تعجب میکند که چگونه میتواند در یک وجود، هم تیر و هم کمان وجود داشته باشد، و از خود میپرسد که آن طرف این تیر و کمان چه جایی است.
هوش مصنوعی: هر جسمی که به لطف و نوازش او، مورد توجه قرار گرفته، همتایی در سرزمینهای روح و جان ندارد.
هوش مصنوعی: تنها با حالتی از ناتوانی، فقر و تسلیم میتوان از عشق و دلبستگی به او، که همان عشق الهی است، سر بلند کرد و از جهان مادی دور شد.
هوش مصنوعی: از غیرت و تعهد الهی، او (خدا) را نگهبان و حافظ قرار داده، و اگر این نگهبانی را نداشته باشد، از چه کسی باید بترسد و کی پاسبان اوست؟
هوش مصنوعی: در دل و جان آدمها نشان و اثر عشق خداوند جای دارد و کسی که این عشق را نداشته باشد، در میان انسانها چگونه میتواند به مقام و منزلت برسد؟
هوش مصنوعی: در محضر آن معشوق (او)، با صفی منظم و مرتب، خدمتگزاران حاضرند. اگر به دنبال انسانهای بزرگ و عالیقدر (مهان) هستی، باید به آنجا بروی.
هوش مصنوعی: تنها خندهای که در این دنیا با ارزش است، ناشی از زیبایی و عطر زعفران معشوق است و غیر از شادی عشق او، شادمانی واقعی وجود ندارد.
هوش مصنوعی: جز از جدایی آن معشوق عزیز، دل و جان را به عالم پست و بیاهمیت نخواهم سپرد.
هوش مصنوعی: شمسالدین محمد، که به عنوان معشوق و منبع الهام مولانا شناخته میشود، به خاطر خداوند به قدری شایسته است که باید در ستایش او زبان گشوده شود.
هوش مصنوعی: وجود و روح من با وصال او به حالت وصفناپذیری دست پیدا کرد، بنابراین نمیتوانم از زیبایی و جلال او سخن بگویم، حتی اگر بخواهم با کلمات تبریز (شهر معروف) توصیفش کنم.
هوش مصنوعی: همه چیزهایی که وجود دارند، به خریدار نیاز دارند و هیچ چیزی به حدی از بینیازی نمیرسد که دیگر نیازی به خریدار داشته باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
زهی اسرار ما اسرار دان کو
یکی بیننده داننده جان کو
من اینجا و دل گمره در آن کو
از آن گمگشته مسکین نشان کو
مگو، ای پندگو، بی او بزی خوش
خوشم گر زنده مانم، لیک جان کو
مرا گویی که رو با صابری ساز
[...]
همه عالم گدای نان و نان کو
بغیر از قرص مه از نان نشان کو
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.