به پیشت نام جان گویم زهی رو
حدیث گلستان گویم زهی رو
تو این جا حاضر و شرمم نباشد
که از حسن بتان گویم زهی رو
چو شاه بینشان عالم بیاراست
من از شکل و نشان گویم زهی رو
چو نور لامکان آفاق بگرفت
من از جا و مکان گویم زهی رو
به پیش این دکان که کان شادی است
من از سود و زیان گویم زهی رو
به پیش این چنین دانای اسرار
کژی در دل نهان گویم زهی رو
چو استاره و جهان شد محو خورشید
فسانه این جهان گویم زهی رو
اوان قاب قوسین است و ادنی
حدیث خرکمان گویم زهی رو
از آن جان که روان شد سوی جانان
بر هر بیروان گویم زهی رو
حدیثی را که جان هم نیست محرم
من از راه دهان گویم زهی رو
چو شاهنشاه صد جان و جهانی
من از جان و جهان گویم زهی رو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل با زبان زیبایی از عشق و زیباییهای الهی سخن میگوید. او از عدم توانایی خود در بیان حقیقت و زیباییها در مقابل معشوق صحبت میکند و در حالی که معشوق حاضر است، احساس شرم خود را از گفتن این حقایق ابراز میکند. شاعر به مقامات و ویژگیهای معشوق میپردازد و کلماتش سرشار از تمجید و عشق به اوست. او به عوالمی فراتر از شکلها و نشانهها اشاره میکند و در نهایت، در وصف جان و جانی که به سوی معشوق روانه شده، احساسات خود را بیان میکند.
هوش مصنوعی: من در پیش تو از جان خود یاد میکنم و از زیباییهای گلستان سخن میگویم که چقدر شگفتانگیز است.
هوش مصنوعی: با تو هستم، و شرم نمیکنم از اینکه دربارهٔ زیبایی معشوقان سخن بگویم، چه زیباست این کار.
هوش مصنوعی: چنانکه شاهی بینشانی، عالم را زیبا کرده است، من هم از شکل و نشانهها میگویم، ای زیبا.
هوش مصنوعی: چنانکه نور بیمکانی، تمام آفاق را روشن کرده، من دربارهٔ جا و مکان صحبت میکنم، وای بر من.
هوش مصنوعی: در برابر این دکان که منبع شادی است، من از منافع و ضررها سخن میگویم.
هوش مصنوعی: در برابر این دانای اسرار، که بسیاری از حقایق را میداند، به درد و مشکلاتی که در دل دارم اشاره میکنم و به عظمت او واقف هستم.
هوش مصنوعی: وقتی ستارهها و دنیا تحت تأثیر نور خورشید خاموش و محو میشوند، من از داستان این دنیا سخن میگویم.
هوش مصنوعی: منظور از «قاب قوسین» نزدیکترین فاصله به دو حالت یا نقطه است و «خرکمان» به معنای کمان است. در این بیت، شاعر به حالتی اشاره میکند که انسان به بالاترین مرحله قرب و نزدیکی به حق میرسد، و صحبت از چنین حالتی را ستایش میکند.
هوش مصنوعی: من از آن جان که به سوی معشوق میرود و به هر جان بیروحی سخن میگویم، چه خوب است.
هوش مصنوعی: من میگویم سخنی که حتی جان هم به آن دسترسی ندارد، به وسیلهٔ دهان، زهی بر آن میافزایم.
هوش مصنوعی: من میتوانم صد جان و جهان را به یاد او بگویم، همانطور که شاهنشاه میتواند بسیاری از جانها و جهانها را داشته باشد؛ خوشا به حال آن کسی که به او نزدیک است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
به پیشت نام جان گویم زهی رو
حدیث گلستان گویم زهی رو
تو این جا حاضر و شرمم نباشد
که از حسن بتان گویم زهی رو
بهار و صد بهار از تو خجل شد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.