|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بار دگر جانب یار آمدیم
خیره‌نگر سوی نگار آمدیم
بر سر و رو سجده‌کنان جمله راه
تا سر آن گنج چو مار آمدیم
نافهٔ آهو چو بزد بر دماغ
دامْ گرفتیم و شکار آمدیم
دامِ بشر لایق آن صید نیست
پس تو بگو ما به چه کار آمدیم
پارْ دل پاره رفوی تو دید
بر طمع دولت پار آمدیم
ای همه هستی مکن از ما کنار
زانکه ز هستی به کنار آمدیم
همچو ستاره سوی شیطان کفر
نفط‌زنانیم و شرار آمدیم
همچو ابابیل سوی پیل گبر
سنگ زنانیم و دمار آمدیم
باز چو بینیم رخ عاشقان
با طبَق سیم‌نثار آمدیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و ارتباط عمیق با معشوق سخن می‌گوید و به یادآوری بازگشت به سوی یار می‌پردازد. او بیان می‌کند که با دل‌های پر از سجده و نذر، به سوی یار آمده‌اند تا از گنج وجود او بهره‌مند شوند. با مرگ و مرارت‌های جهان آشناست و به کناره‌گیری از دنیا و جستجوی معنا در عشق الهی اشاره دارد. شاعر در نهایت به شیفتگی و عشق به معشوق به عنوان هدف و دلیل وجودیش اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که همه کوشش‌ها و جستجوها برای رسیدن به اوست.
هوش مصنوعی: بار دیگر به سمت معشوق آمدیم و با حیرت و شگفتگی به چهرهٔ او نگاه می‌کنیم.
هوش مصنوعی: ما با تواضع و فروتنی تمام، در طول راه تا آن گنج را که مانند یک مار پنهان است، سجده‌کنان حرکت کردیم.
هوش مصنوعی: چون آهو صدای خود را بلند کرد، ما نیز در دام افتادیم و به عنوان شکار به اینجا آمده‌ایم.
هوش مصنوعی: انسان‌ها (بشر) به خاطر محدودیت‌ها و نواقصی که دارند، شایستهٔ شکار دلی (عاشقانه) نیستند؛ بنابراین، بگو ما چرا در این دنیا و در این وضعیت وجود داریم.
هوش مصنوعی: دل پاره و زخم‌خورده‌ام را به تو تقدیم می‌کنم؛ زیرا به امید رسیدن به کمال و خوشبختی، به تو روی آورده‌ام.
هوش مصنوعی: ای کسی که تمامی هستی و وجود را در بر داری، از ما دور نشو؛ زیرا ما از دنیای مادی فاصله گرفته‌ایم و به تو نزدیک شده‌ایم.
هوش مصنوعی: ما مانند ستاره‌ها به سمت شیطان حرکت می‌کنیم و از کفر و معصیت برمی‌خیزیم و آتش به پا می‌کنیم.
هوش مصنوعی: ما مانند پرندگان ابابیل که به سوی فیل‌های کافران می‌روند، با سنگ به آن‌ها حمله می‌کنیم و نابودی به بار می‌آوریم.
هوش مصنوعی: اگر دوباره چهرهٔ معشوقان را ببینیم، با طعامی از نقره و زینت‌هایی که برای آنان آماده شده، خواهیم آمد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.