|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بار دگر از راه سوی چاه رسیدیم
وز غربت اجسام بالله رسیدیم
با اسب بدان شاه کسی چون نرسیده‌ست
ما اسب بدادیم و بدان شاه رسیدیم
چون ابر بسی اشک در این خاک فشاندیم
وز ابر گذشتیم و بدان ماه رسیدیم
ای طبل زنان نوبت ما گشت بکوبید
وی ترک برون آ که به خرگاه رسیدیم
یک چند چو یوسف به بن چاه نشستیم
زان سر رسن آمد به سر چاه رسیدیم
ما چند صنم پیش محمد بشکستیم
تا در صنم دلبر دلخواه رسیدیم
نزدیکتر آیید که از دور رسیدیم
و احوال بپرسید که از راه رسیدیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل مولانا، شاعر از سفر معنوی و تلاش برای رسیدن به حقیقت و وصال سخن می‌گوید. او به تمثیل‌هایی چون چاه و شاه اشاره می‌کند تا مسیر دشوار و غربت را ترسیم کند که با ایمان و کوشش فراوان به هدف نهایی خود، که همان وصال محبوب است، دست یافته‌اند. شاعر به یادآوری لحظه‌های درد و اشک‌ریزی می‌پردازد و به دیگران می‌گوید که اکنون زمان شادی و سرور فرا رسیده است. با دعوت به نزدیکی و پرسش از حال، او جوانب روحانی این سفر را به تصویر می‌کشد.
هوش مصنوعی: دوباره از راه به سوی چاه (منزل یا مقصد) رسیدیم و از جدایی جسم‌ها به خدای تعالی رسیدیم.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس با اسب خود به آن شاه (خدا یا معشوق) نرسیده است، اما ما با آنکه اسب دادیم (از خود گذشتیم و فانی شدیم)، به او رسیدیم.
هوش مصنوعی: ما به اندازهٔ ابر اشک ریختیم و بعد از آنکه از حالت اندوه گذشتیم، به وصال یا محبوبی زیبا (ماهی) رسیدیم.
هوش مصنوعی: ای کسانی که نوا می‌زنید، نوبت ما فرا رسیده و بیفرازید. ای ترک (غلام یا جوانی از قوم ترک)، بیرون برو چون به محل خوشی و شادی رسیدیم.
هوش مصنوعی: مدتی مانند یوسف در چاه گرفتار بودیم، اما از طریق همان ریسمان، به سطح چاه برزیدیم و از آن وضعیت نجات یافتیم.
هوش مصنوعی: ما چند مجنون و عاشق به خاطر محمد (پیامبر اسلام) بت‌ها را شکستیم تا به دلبر محبوب و معشوق حقیقی رسیدیم.
هوش مصنوعی: نزدیکتر بیایید چون ما از دور به شما رسیدیم و حال ما را بپرسید، چرا که ما از راه دور آمده‌ایم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.