تو تا دوری ز من جانا چنین بی‌جان همی‌گردم
چو در چرخم درآوردی به گردت زان همی‌گردم
چو باغ وصل خوش بویم چو آب صاف در جویم
چو احسان است هر سویم در این احسان همی‌گردم
مرا افتاد کار خوش زهی کار و شکار خوش
چو باد نوبهار خوش در این بستان همی‌گردم
چه جای باغ و بستانش که نفروشم به صد جانش
شدم من گوی میدانش در این میدان همی‌گردم
کسی باشد ملول ای جان که او نبود قبول ای جان
منم آل رسول ای جان پس سلطان همی‌گردم
تو را گویم چرا مستم ز لعلش بوی بردستم
کلند عشق در دستم به گرد کان همی‌گردم
منم از کیمیای جان چه جای دل چه جای جان
نه چون تو آسیای نان که گرد نان همی‌گردم
قدح وارم در این دوران میان حلقه مستان
ز دست این به دست آن بدین دستان همی‌گردم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از دوری محبوب و تأثیر آن بر خود سخن می‌گوید و به نوعی حالتی از بی‌تابی و شیدایی را توصیف می‌کند. او با مقایسه خود با عناصر طبیعی مانند باغ و آب، احساس شگفت‌انگیز و دلنشینی را که در پی وصال محبوب دارد، بیان می‌کند. تصویرهایی از شادی و سرمستی در پی عشق و احسان و همچنین دوری و تنهایی را به تصویر می‌کشد. شاعر همچنین به تمایز خود به عنوان فردی عارف و متصل به معانی عمیق زندگی، در مقایسه با دیگران می‌پردازد. در نهایت، او به حالت خلسه و مستی خود از عشق اشاره می‌کند که او را به دنیای دیگری می‌برد.
هوش مصنوعی: وقتی تو از من دور هستی، ای محبوب، من مانند روحی بی‌جان در حال دور خود می‌چرخم؛ انگار که تو مرا در چرخش خودت به حرکت درآورده‌ای و به همین خاطر دائماً در حال گردش هستم.
هوش مصنوعی: حضور محبوبم مانند باغی پررنگ و معطر است و احساس وصالش مثل آبی زلال در جوی است. در این بزم محبت که سرشار از نیکی و احسان است، مدام در حال گردیدن و لذت بردن هستم.
هوش مصنوعی: من در این بستان همیشه می‌چرخم و از کار خوشی که برایم پیش آمده لذت می‌برم، مانند شکار یا نسیم دل‌انگیز بهار.
هوش مصنوعی: باغ و بستان او در نظر من ارزش ندارد که بخواهم آن را به هر قیمت و حتی با صد جانم عوض کنم. من خود را در میدان عشق و محبت او می‌بینم و در همین میدان مشغول هستم.
هوش مصنوعی: ای جان، کسی هست که ناراحت و بی‌حوصله است، اما او قبول کردن و پذیرفتن تو را ندارد. من از نسل پیامبر هستم و به همین خاطر به دنبال آن سلطان می‌گردم.
هوش مصنوعی: به تو می‌گویم چرا مست و شاداب هستم؛ چون بوی لبان او را احساس کرده‌ام. عشق مانند گنجی در دستان من است و من دور آن کان (دریا یا منبع) عشق می‌چرخم.
هوش مصنوعی: من از کیمیای جان (که به معنای گرانبهایی و ارزشمند بودن است) هستم و برایم دل و جان بی‌اهمیت‌اند. من مانند تو نیستم که فقط به سعی و تلاش برای به دست آوردن نان بپردازم و دور آن بچرخم.
هوش مصنوعی: من در این دنیا مثل یک جام (قدح) به دور و بر مستان می‌چرخم و از دستی به دست دیگر می‌روم و خودم را به این و آن می‌سپارم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردم
اگر خود در نیابم یک زمان دیوانه می گردم
اگر چه همچو بو در زیریک پیراهنم با گل
نسیمی گر وزد بر من ز خود بیگانه می گردم
کباب من ز بیم سوختن بر خویش می گردد
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.