کل عقل بوصلکم مدهش
کل خد ببینکم مخدش
مست گشتم ز طعنه و لافش
دردیش خوشتر است یا صافش
بصر العقل من جلالتکم
مثل الترک عینه اخفش
کر شوم تا بلندتر گوید
هر که او دم زند ز اوصافش
شارب الخمر کیف لا یسکر
صاحب الحشر کیف لا ینعش
زان دمی کو دمید در عالم
گشت پرگل ز قاف تا قافش
مسکن الروح حول عزته
مسکن لیس فیه یستوحش
اندرآید سپهر تا زانو
چو کشد بوی مشک از نافش
من اتاه الی الخلود اتی
و انتهی من مکانه المرعش
جان برید از جهان و عذرش این
کالفتی یافتم ز ایلافش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل ملمّع است و بیتهای عربی و فارسی در آن یک در میان آمدهاند. موضوع آن ستایش معشوقِ الهی است: خرد در برابر شکوه او حیران و نابیناست، طعنه و نازش هم مستی میآورد و نفسش جهان را پر از گل کرده است. در پایان، شاعر کسی را که به او برسد رسیده به جاودانگی میداند و دلبریدن جان از جهان را نتیجهٔ الفت با او میشمارد.
هوش مصنوعی: هر خردی از وصال شما حیران و مدهوش است و هر چهرهای از جدایی شما، مانند چهرهٔ سوگواران، خراشیده و زخمی است.
هوش مصنوعی: از طعنه و ناز و خودستایی معشوق مست شدهام. نمیدانم دُردِ شراب او خوشتر است یا شراب صافش؛ یعنی تلخی و شیرینی او هر دو دلپذیر است.
هوش مصنوعی: چشم خرد در برابر شکوه شما مانند چشم ترکِ تنگچشم و کمبیناست و تاب دیدن آن را ندارد.
هوش مصنوعی: خود را به کری میزنم تا هر کس از صفات او سخن میگوید، آن را بلندتر و دوباره بگوید و من بیشتر بشنوم.
هوش مصنوعی: آن که شراب مینوشد چگونه مست نشود؟ و آن که به رستاخیز رسیده چگونه زنده و برخاسته نشود؟ یعنی هر که از عشق او بنوشد، ناگزیر سرمست و زنده میشود.
هوش مصنوعی: از نفسی که او در جهان دمید، سراسر جهان از این کرانه تا آن کرانه پر از گل شد.
هوش مصنوعی: جایگاه روح گرداگرد عزت و شکوه اوست؛ جایگاهی که هیچکس در آن احساس تنهایی و غربت نمیکند.
هوش مصنوعی: هنگامی که آسمان بوی مشک را از نافهٔ او استشمام کند، از شیدایی تا زانو فرو میرود و از پا درمیآید.
هوش مصنوعی: هر که نزد او آید به جاودانگی رسیده است و از جایگاه پرلرزه و ناپایدار پیشین خود رها شده است.
هوش مصنوعی: جان از جهان دل برید و عذرش این است که با الفت و پیوندی که از او یافت، با او انس گرفت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
بت، اگرچه لطیف دارد نقش
نزد رخسارهٔ تو هست خراش
شد مژه گرد چشم او ز آتش
نیش [و] دندان کژدم و کربش
چه کند این چنین ندیم برش
که ز دیدار او نگردد کش
همه معشوقهایست عاشق کش
عاشق او خرد ندارد و هش
هست چون مار گَرزه دولت دهر
نرم و رنگین و اندرون پرزهر
در غرورش، توانگر و درویش
شاد همچون خیال گنج اندیش
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.