ساقیا باده گلرنگ بیار
داروی درد دل تنگ بیار
روز بزمست نه روز رزمست
خنجر جنگ ببر چنگ بیار
ای ز تو دردکشان دردکشان
دردیی که کندم دنگ بیار
من ز هر درد نمیگردم دنگ
دردی آن سره سرهنگ بیار
روز جامست نه نام و ناموس
نام از پیش ببر ننگ بیار
کیمیایی که کند سنگ عقیق
آزمون کن بر او سنگ بیار
صیقل آینه نه فلکست
ز امتحان آهن پرزنگ بیار
چشمه خضر تو را میخواند
که سبو کش دو سه فرسنگ بیار
پس گردن ز چه رو میخاری
نک ظفر هست تو آهنگ بیار
حرف رنگست اگر خوش بویست
جان بیصورت و بیرنگ بیار
کم کنی رنگ بیفزاید روح
بوی روح صنم شنگ بیار
لب ببند از دغل و از حیلت
جان بیحیلت و فرهنگ بیار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر ساقی را خطاب میکند و از او بادهٔ گلرنگ و دُردیِ مستکنندهٔ آن سرور برتر را میخواهد و میگوید امروز روز بزم است، نه جنگ و نام و ناموس. سپس معشوق را کیمیایی میداند که سنگ را عقیق میکند و آینهٔ آسمانها را صیقل میدهد، و سالک را به رفتن به سوی چشمهٔ خضر و رها کردن تردید فرا میخواند. در پایان از حرف و رنگ و ظاهر روی میگرداند و جانی بیرنگ و بینیرنگ و فارغ از زیرکی را طلب میکند.
هوش مصنوعی: ای ساقی، شراب سرخرنگ بیاور؛ شرابی که داروی درد دلِ گرفته و تنگ است.
هوش مصنوعی: امروز روز جشن و مهمانی است، نه روز جنگ. خنجر جنگ را ببر و به جای آن چنگ و ساز بیاور.
هوش مصنوعی: ای کسی که دردیکشان (بادهنوشانِ تهِ جام) به خاطر تو درد و رنج را به جان میخرند، آن دُردی را بیاور که مرا مست و بیخود کند.
هوش مصنوعی: من با هر دُرد و شرابی مست و بیخود نمیشوم؛ دُردیِ آن سرور و فرماندهٔ برگزیده را بیاور. یعنی تنها بادهٔ معشوقِ برتر مرا از خود بیخود میکند.
هوش مصنوعی: امروز روز جام و باده است، نه روز نامجویی و آبروداری. نام و آبرو را کنار بگذار و رسوایی و ننگِ عاشقی را بپذیر.
هوش مصنوعی: آن کیمیایی را بیاور که سنگ را به عقیق بدل میکند، و برای آزمودنش سنگی بیاور تا اثرش را ببینی.
هوش مصنوعی: او صیقلدهندهٔ آینهٔ نُه آسمان است؛ برای آزمودنش آهنی پرزنگ بیاور تا ببینی چگونه آن را جلا میدهد. یعنی دلِ زنگارگرفته را پیش او ببر.
هوش مصنوعی: چشمهٔ آب حیات خضر تو را فرا میخواند که سبویی بردار و دو سه فرسنگ راه بپیما و از آن آب بیاور.
هوش مصنوعی: چرا از سر تردید و درماندگی پشت گردنت را میخارانی؟ اینک پیروزی آماده است، تو فقط عزم کن و قدم پیش بگذار.
هوش مصنوعی: سخن و حرف، هرچند خوشبو و دلنشین باشد، باز از جنس رنگ و صورت ظاهری است؛ تو جانی بیصورت و بیرنگ بیاور.
هوش مصنوعی: هرچه از رنگ و ظاهر بکاهی، روح افزوده میشود؛ پس بوی روحِ آن معشوق شوخ و دلربا را بیاور.
هوش مصنوعی: لب از فریب و نیرنگ ببند و جانی بیحیله و بیزیرکی و دانشنمایی بیاور.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.