سر برآور ای حریف و روی من بین همچو زر
جان سپر کردم ولیکن تیر کم زن بر سپر
این جگر از تیرها شد همچو پشت خارپشت
رحم کردی عشق تو گر عشق را بودی جگر
من رها کردم جگر را هرچ خواهد گو بشو
بر دهانم زن اگر من زین سخن گویم دگر
بنده ساقی عشقم مست آن دردی درد
گوشهای سرمست خفتم فارغم از خیر و شر
گر بیاید غم بگویم آنک غم میخورد رفت
رو به بازار و ربابی از برای من بخر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از محبوب خود میخواهد که به او توجه کند و رویش را ببیند. او از شدت عشق و دردهایش میگوید و اشاره میکند که جانش را به خاطر این عشق قربانی کرده است. حال او با قلبی جریحهدار و دردی عمیق، مست و سرمست است و خود را از هر خیر و شر جدا کرده است. در نهایت، شاعر از محبوبش میخواهد که اگر غمی به سراغش آید، آن را بپذیرد و در عوض، برای او موسیقی و شادی تهیه کند.
هوش مصنوعی: ای رفیق، سر خود را بلند کن و به چهرهام نگاه کن. در این دنیا به خاطر عشق تو جانم را به خطر انداختم، ولی خواهش میکنم، تیر کمتری به من بزن.
هوش مصنوعی: عشق تو نیکو و رحیم است، بهطوری که جگر من از تیرها و زخمها مانند پوست خارپشت محافظت شده و حفظ شده است، اگرچه عشق بهخودیخود باید جگر را بتراشد.
هوش مصنوعی: من از بیان درد و رنج خود دست شستم و هر چه بخواهی بگو. اگر از من بخواهی دیگر از این سخن بگویم، بر زبانم چیزی نزن.
هوش مصنوعی: من بندهٔ عاشق ساقی هستم و به خاطر عشقی که دارم، به آن دردی که در گوشهای از وجودم احساس میکنم، مست و شاداب شدهام و از خیر و شر دنیا فارغ و بیخبرم.
هوش مصنوعی: اگر غم به سراغم بیاید، میگویم که او غمگین است؛ سپس به بازار میروم و برای من ربابی میخرم تا دلخوشی کنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
عارضش را جامه پوشیدست نیکویی و فر
جامهای کش ابره از مشکت وز آتش آستر
طرفه باشد مشک پیوسته به آتش ماه و سال
و آتشی کو مشک را هرگز نسوزد طرفهتر
چون تواند دل برون آمد ز بند حلقههاش
[...]
بر گرفت از روی دریا ابر فروردین سفر
ز آسمان بر بوستان بارید مروارید تر
گه بروی بوستان اندر کشد پیروزه لوح
گه به روی آسمان اندر کشد سیمین سپر
هر زمانی بوستان را خلعتی پوشد جدا
[...]
اصل نفع و ضر و مایهٔ خوب و زشت و خیر و شر
نیست سوی مرد دانا در دو عالم جز بشر
اصل شر است این حشر کز بوالبشر زاد و فساد
جز فساد و شر هرگز کی بود کار حشر؟
خیر و شر آن جهان از بهر او شد ساخته
[...]
ابر سیمابی اگر سیماب ریزد بر کمر
دود سیماب از کمر ناگاه بنماید اثر
ور ز سرما آبدان قارورۀ شامی شدست
باز بگدازد همی قاروره را قاروره گر
ور سیاه و خشک شد بادام تر ، بیباک نیست
[...]
مابَقی فی النّاسِ حُرٌّ
لاٰوَلاٰفی الْجِنّ حُرٌّ
قَدْمَضیٰحُرُّ الْفَریَقیْنِ
فُحُلْو اُلْعَیْشِ مُرٌّ
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.