به ساقی درنگر در مست منگر
به یوسف درنگر در دست منگر
ایا ماهی جان در شست قالب
ببین صیاد را در شست منگر
بدان اصلی نگر کآغاز بودی
به فرعی کان کنون پیوست منگر
بدان گلزار بیپایان نظر کن
بدین خاری که پایت خست منگر
همایی بین که سایه بر تو افکند
به زاغی کز کف تو جست منگر
چو سرو و سنبله بالاروش کن
بنفشه وار سوی پست منگر
چو در جویت روان شد آب حیوان
به خم و کوزه گر اشکست منگر
به هستی بخش و مستی بخش بگرو
منال از نیست و اندر هست منگر
قناعت بین که نرست و سبک رو
به طمع ماده آبست منگر
تو صافان بین که بر بالا دویدند
به دردی کان به بن بنشست منگر
جهان پر بین ز صورتهای قدسی
بدان صورت که راهت بست منگر
به دام عشق مرغان شگرفند
به بومی که ز دامش رست منگر
به از تو ناطقی اندر کمین هست
در آن کاین لحظه خاموشست منگر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر به صحنههایی از زندگی و عشق مینگرد و از معشوق میخواهد که درک عمیقتری از خارج و درون خود داشته باشد. او به ساقی و زیباییاش اشاره میکند و به جای جزئیات لذتهای زودگذر، بر اصول واقعی و معنوی تأکید میکند. شاعر دربارهٔ پرندگان و دام عشق سخن میگوید و به جستجوی حقیقت و راههای رهایی از بندهای دنیوی میپردازد. در نهایت، او بر ضرورت فهم عمیقتر از وجود و قناعت به آنچه هست، تأکید دارد و بر این باور است که حقیقت و عشق در سکوت و درون انسانها نهفته است.
هوش مصنوعی: به ساقی نگاه نکن و به حال مست من توجه نکن. به یوسف هم نگاه نکن و به دست من که به او اشاره دارد، توجه نکن.
هوش مصنوعی: ای ماه، جان خود را در قالب جسم خود ببین و به صیاد (معبود) نگاه نکن، یعنی به ذات و روح خود توجه کن و نه به موجودات ظاهری.
هوش مصنوعی: به اصل و حقیقت توجه کن، که همانند کاغذی است که به فرع و غیر اصلی متصل شده؛ در حالی که این فرع در حال حاضر به تو پیوسته است، بر آن ننگر.
هوش مصنوعی: به جای آنکه فقط به خارهایی که به پایت آسیب رساندهاند توجه کنی، به گلزار وسیع و زیبا و بیپایانی که در آن قرار داری نگاه کن.
هوش مصنوعی: اگر همایی (پرندهای بزرگ و خوشبخت) بر تو سایه بیندازد، نباید به زاغی (پرندهای به نشانهٔ بدبختی) که از دستان تو فرار کرده، توجه کنی.
هوش مصنوعی: به مانند سرو و سنبله، خود را در جایگاه عالی و بلند قرار بده و به زیبایی و لطافت خود بیفزای، اما به دنیای پست و پایین ننگر.
هوش مصنوعی: وقتی که آب حیات در جوی جاری میشود، نباید به خم و کوزهگر (کسی که سفالگری میکند و کوزه میسازد) توجه کنی که ممکن است بشکند.
هوش مصنوعی: به خداوندی که وجود و شادی را میدهد، وابسته باش و از نیستی و عدم وابسته نشو. به وجود و هستی تمرکز کن و به آنچه نیست فکر نکن.
هوش مصنوعی: قناعت را ببین که در عین نداشتن رشد میکند و سبکروان به طمع و آرزو در پی چیزهای مادی نیستند، پس به دنبال چیزهایی که در دسترس نیستند، نگاه نکن.
هوش مصنوعی: نگاه کن به افرادی که به سادگی و خلوص دل به سوی کمال و سیر سختیها رفتهاند؛ درد و رنجی که بر آنها نشسته، آنها را به پایین نکشیده و باید از این منظر به آنها نگاه کنی.
هوش مصنوعی: به جهان نگاهی بینداز و به شکلهای مقدس آن توجه کن، اما به آن صورتی که تو را از راه و هدف واقعیات بازداشته است، نگاه نکن.
هوش مصنوعی: مرغان شگرف، پرندگان بزرگی هستند که به دام عشق گرفتارند. به این بوم (وطن) که آنها از دام عشق آزاد شدهاند، ننگر.
هوش مصنوعی: بهتر از تو، کسی که در حالت کمین و پنهان است وجود دارد؛ هرچند که در این لحظه ساکت و خاموش است، نباید به او توجه کنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.