شیخ گفت او را مپندار ای رفیق
که ندارم رحم و مهر و دل شفیق
بر همه کفار ما را رحمتست
گرچه جان جمله کافر نعمتست
بر سگانم رحمت و بخشایش است
که چرا از سنگهاشان مالش است
آن سگی که میگزد گویم دعا
که ازین خو وا رهانش ای خدا
این سگان را هم در آن اندیشه دار
که نباشند از خلایق سنگسار
زان بیاورد اولیا را بر زمین
تا کندشان رحمة للعالمین
خلق را خواند سوی درگاه خاص
حق را خواند که وافر کن خلاص
جهد بنماید ازین سو بهر پند
چون نشد گوید خدایا در مبند
رحمت جزوی بود مر عام را
رحمت کلی بود همام را
رحمت جزوش قرین گشته بهکُل
رحمت دریا بود هادی سُبُل
رحمت جزوی بهکُل پیوسته شو
رحمت کل را تو هادی بین و رو
تا که جزوست او نداند راه بحر
هر غدیری را کند ز اشباه بحر
چون نداند راه یم کی ره برد
سوی دریا خلق را چون آورد
متصل گردد به بحر آنگاه او
ره برد تا بحر همچون سیل و جو
ور کند دعوت به تقلیدی بود
نه از عیان و وحی تاییدی بود
گفت پس چون رحم داری بر همه
همچو چوپانی به گرد این رمه
چون نداری نوحه بر فرزند خویش
چونک فَصادِ اجلشان زد بهنیش
چون گواه رحمْ اشکِ دیدههاست
دیدهٔ تو بی نم و گریه چراست
رو به زن کرد و بگفتش ای عجوز
خود نباشد فصل دی همچون تموز
جمله گر مُردند ایشان، گر حیاند
غایب و پنهان ز چشم دل کیاند
من چو بینمشان معین پیش خویش
از چه رو، رو را کنم همچون تو ریش
گرچه بیروناند از دور زمان
با مناند و گِرد من بازیکنان
گریه از هجران بود یا از فراق
با عزیزانم وصالست و عِناق
خَلق اندر خواب میبینندشان
من به بیداری همیبینم عیان
زین جهان خود را دمی پنهان کنم
برگ حس را از درخت افشان کنم
حس اسیر عقل باشد ای فلان
عقل اسیر روح باشد هم بدان
دست بستهٔ عقل را جان باز کرد
کارهای بسته را هم ساز کرد
حسها و اندیشه بر آب صفا
همچو خَس بگرفته روی آب را
دست عقل، آن خَس به یکسو میبَرَد
آب پیدا میشود پیش خِرَد
خس بس انبُه بود بر جو چون حباب
خس چو یکسو رفت پیدا گشت آب
چونک دست عقل نگشاید خدا
خس فزاید از هوا بر آب ما
آب را هر دم کند پوشیده او
آن هوا خندان و گریان عقل تو
چونک تقوی بست دو دست هوا
حق گشاید هر دو دست عقل را
پس حواس چیره محکوم تو شد
چون خرد سالار و مخدوم تو شد
حس را بیخواب، خواب اندر کند
تا که غیبیها ز جان سر بر زند
هم به بیداری ببینی خوابها
هم ز گردون برگشاید بابها



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شیخ در این شعر از رحمت و مهرش نسبت به خلق سخن میگوید و توضیح میدهد که حتی بر کفار و سگان نیز رحمتی دارد. او به واقعیت مرگ فرزندانش اشاره میکند و بیان میکند که غم و اشک نمیتواند از رحمت الهی بکاهد. در ادامه، او به فراخواندن حق و تلاش برای بخشایش میپردازد و در این مسیر سعی میکند که انسانها را به درک عمق رحمت خداوند و پیوستن به کل بکشاند. در نهایت، او میافزاید که عقل و حس باید در راستای روح و حقیقت حرکت کنند تا به کشف و درک عمیقتری از واقعیتهای زندگی دست یابند.
هوش مصنوعی: شیخ به رفیقش میگوید که نباید او را پنداشتی که بیرحم و بیمحبت است، چون او دارای محبت و دل مهربان است.
هوش مصنوعی: ما به همه کافران رحمت داریم، هرچند که تمامی جانهای کافران نیز نعمت الهی است.
هوش مصنوعی: بر سگهایم رحم و بخشش دارم؛ زیرا از سنگها که به آنها میزنند، کتک میخورند.
هوش مصنوعی: من از خداوند میخواهم که این سگی که به مردم آسیب میزند، از این عادت بد رهایی یابد.
هوش مصنوعی: به این سگها هم فکر کن که در آن وضع قرار نگیرند که مردم آنها را با سنگ بزنند.
هوش مصنوعی: خداوند اولیا (اولیای الهی) را به زمین فرستاد تا به وسیله آنها رحمت و محبت خود را به تمامی موجودات نشان دهد و مایهٔ نجات و بخشش آنان شود.
هوش مصنوعی: خداوند مخلوقان را به سوی درگاه خود فراخواند و از او خواست که رهایی و نجات را برای آنها بیفزاید.
هوش مصنوعی: انسان باید سعی کند از این سو برای دریافت پند و نصیحت تلاش کند و اگر موفق نشد، باید به خدا بگوید که او را در این راه بسته و بیراهه نگذارد.
هوش مصنوعی: رحمت خاصی که به افراد میرسد، همان رحمت عمومی و همگانی نیست؛ بلکه رحمت کلی شامل همه و بهویژه وجود جامع و کامل مانند «همام» (که ممکن است اشاره به شخصیت یا مفهوم ویژهای باشد) است.
هوش مصنوعی: رحمت جزئی (محدود) به هم پیوسته است و با رحمت کلی (عمومی) همراه شده است. این رحمت، مانند دریا، راهنمای مسیرها و راههاست.
هوش مصنوعی: رحمت جزئی باید به رحمت کل متصل شود تا بتواند درکی از رحمت کل داشته باشد و مردم را به سوی آن هدایت کند.
هوش مصنوعی: تا زمانی که انسان فقط بخشی از حقیقت را درک کند، نمیتواند راه دریا را بشناسد؛ هر کسی که درک نادرستی از واقعیتها داشته باشد، مانند کسانی است که به اشتباه فکر میکنند هر برکهای، دریا است.
هوش مصنوعی: وقتی کسی راه دریا را نخواهد دانست، چگونه میتواند مردم را به سوی دریا هدایت کند؟
هوش مصنوعی: او وقتی به دریا (معرفت) وصل شود، میتواند مانند جاری شدن سیل و جریان آب، دیگران را نیز به سمت آن دریا هدایت کند.
هوش مصنوعی: اگر دعوت به تقلید باشد، این دعوت از روی شناخت و واقعیت نیست و تأیید و وحی الهی بر آن نیست.
هوش مصنوعی: چرا بر همه انسانها رحم داری همانند چوپانی که بر یک گله گوسفند احساس محبت و مراقبت میکند.
هوش مصنوعی: چرا بر فرزند خود نوحه و گریه نمیکنی؟ زیرا که اجل (مرگ) آنها ناگهانی و بیخبر به سراغشان آمده است.
هوش مصنوعی: چون اشک چشم نشانهٔ رحم و محبت است، پس چرا چشم تو بیاشک و بیگریه است؟
هوش مصنوعی: او (شیخ) به زنی پیر (عجوز) رو میکند و میگوید که فصل دی (زمستان) مثل فصل تموز (تابستان) نیست، پس نباید انتظار خوشی و شادابی را در این فصل داشت.
هوش مصنوعی: چه فرقی دارد که این افراد مردهاند یا زنده و پنهان از چشم دل، در هر حال از دید عاطفی و روحی و اجتماعی، آنها غایب هستند.
هوش مصنوعی: وقتی آنها را میبینم که در کنارم هستند، چرا باید با رویی مانند تو که غمگین و پژمرده است، رفتار کنم؟
هوش مصنوعی: هرچند که عزیزانم از من دورند و در زمان جدایی به سر میبرند، اما در عین حال، احساس میکنم که آنها همچنان با من هستند و در کنارم میچرخند و بازی میکنند.
هوش مصنوعی: گریهای که من میکنم، به خاطر جدایی و فراق نیست، بلکه به خاطر پیوند و نزدیکی با عزیزانم است.
هوش مصنوعی: مردم در خواب، محبوبان خود را میبینند، ولی من در بیداری، آنها را بهطور واضح و آشکار میبینم.
هوش مصنوعی: میخواهم از این جهان به مدت کوتاهی خود را مخفی کنم و احساسات را از وجود خود جدا سازم.
هوش مصنوعی: حس تحت سلطهٔ عقل است، ای شخص، اما عقل هم بایستی تحت تسلط روح قرار گیرد.
هوش مصنوعی: عقل که محدود و بسته است، با کمک جان و روح میتواند آزاد شود و کارهایی را که قبلاً انجامشدنی به نظر نمیرسید، ممکن کند.
هوش مصنوعی: حسها و تفکرات انسان بر روی آب پاک و صاف، مانند خَس (پیشپرده) که سطح آب را میپوشاند، قرار دارد و آن را میپوشاند.
هوش مصنوعی: عقل مانند دستی است که آن خَس را از روی آب کنار میزند، و در این صورت آب به وضوح نمایان میشود و افکار و حقایق بهتر درک میشوند.
هوش مصنوعی: خس، که نوعی گیاه است، وقتی که در آب جمع میشود، به صورت حبابهایی درمیآید. هنگامی که این خس از یک سو کنار برود، آب به وضوح قابل دیدن میشود. این بیت به وضوح نشان میدهد که وجود موانع باعث پنهان شدن حقیقت میشود و با برطرف شدن آنها، حقیقت نمایان میگردد.
هوش مصنوعی: وقتی عقل انسان نتواند به درستی عمل کند و گشوده نشود، در نتیجه تاثیرات خارجی و نامناسب، مانند خس (گیاه ناخواسته)، بر دل و روح او افزوده میشود و از آن آسیب میبیند.
هوش مصنوعی: آب هر لحظه به دست او (خدا) پنهان میشود، در حالی که آن هوای پر از شادی و غم، عقل تو را مشغول میکند.
هوش مصنوعی: زمانی که تقوی (پرهیزگاری) دو دست را به سوی دنیا و هوا (خواستههای نفسانی) میبندد، حق (خدا) هر دو دست عقل را باز میکند و به او توانایی میدهد.
هوش مصنوعی: حواس تو تحت سلطه و فرمان عقل قرار گرفت و عقل، به مانند سالاری برتر و رئیس تو، بر آنها حاکم شد.
هوش مصنوعی: حس آدمی، در حال بیداری و هوشیاری، میتواند خوابها و خیالات را در ذهن ایجاد کند؛ این خوابها و تصورات، در نهایت باعث میشود که شناختهای غیبی و امور باطنی از وجود انسان به ظهور برسند.
هوش مصنوعی: توی بیداری هم میتوانی خوابها را ببینی و همچنین از آسمان دروازههایی به روی تو باز میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.