سجده کردند و بگفتند ای کریم
دور بادا از تو رنجوری و بیم
پس برون جستند سوی خانهها
همچو مرغان در هوای دانهها
مادرانشان خشمگین گشتند و گفت
روز کتاب و شما با لهو جفت
عذر آوردند کای مادر تو بیست
این گناه از ما و از تقصیر نیست
از قضای آسمان استاد ما
گشت رنجور و سقیم و مبتلا
مادران گفتند مکرست و دروغ
صد دروغ آرید بهر طمع دوغ
ما صباح آییم پیش اوستا
تا ببینیم اصل این مکر شما
کودکان گفتند بسم الله روید
بر دروغ و صدق ما واقف شوید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بخش ادامهٔ داستان کودکانی است که با تلقین بیماری به استاد، او را بستری کردند و از مکتب رها شدند. کودکان شادمان به خانه میگریزند، اما مادران سخنشان را باور نمیکنند و آن را نیرنگی برای بازی میدانند. مادران تصمیم میگیرند فردا خود به دیدن استاد بروند و کودکان با اطمینان آنان را به این آزمون فرامیخوانند.
هوش مصنوعی: کودکان در برابر استاد سجده کردند و گفتند: ای بزرگوار، بیماری و ترس از تو دور باد.
هوش مصنوعی: سپس شتابان به سوی خانههایشان بیرون دویدند، مانند پرندگانی که به هوای دانه پر میکشند.
هوش مصنوعی: مادرانشان خشمگین شدند و گفتند: امروز روز مکتب است و شما با بازی و سرگرمی همراه شدهاید؟
هوش مصنوعی: کودکان عذر آوردند و گفتند: ای مادر، صبر کن؛ این کار گناه و کوتاهی ما نیست.
هوش مصنوعی: به خواست و تقدیر آسمانی، استاد ما بیمار و ناخوش و گرفتار شده است.
هوش مصنوعی: مادران گفتند: این نیرنگ و دروغ است؛ شما برای به دست آوردن چیزی ناچیز مانند دوغ صد دروغ میسازید.
هوش مصنوعی: ما فردا صبح نزد استاد میآییم تا ریشه و حقیقت این نیرنگ شما را ببینیم.
هوش مصنوعی: کودکان گفتند: به نام خدا بروید و خودتان از دروغ یا راستی ما آگاه شوید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.