|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
روز گشت و آمدند آن کودکان
بر همین فکرت ز خانه تا دکان
جمله اِستادند بیرون منتظر
تا درآید اول آن یار مصر
زانک منبع او بُدست این رای را
سَر امام آید همیشه پای را
ای مقلد تو مجو بیشی بر آن
کو بود منبع ز نور آسمان
او در آمد گفت اُستا را سلام
خیر باشد رنگ رویت زردفام
گفت استا نیست رنجی مر مرا
تو برو بنشین مگو یاوه هلا
نفی کرد اما غبارِ وهمِ بَد
اندکی اندر دلش ناگاه زد
اندر آمد دیگری گفت این چنین
اندکی آن وهم افزون شد بدین
همچنین تا وهم او قوت گرفت
ماند اندر حال خود بس در شگفت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: کودکان به محضر استاد منتظر می‌مانند و وقتی استاد وارد می‌شود، سلام می‌کنند. استاد در پاسخ، از رنجی که متحمل شده می‌گوید و از آنها می‌خواهد که بی‌مورد گمان نکنند. اما در دل استاد، اندکی غبار وهم و تردید حضور دارد که با ورود نفر دیگری قوت می‌گیرد. این تردید باعث می‌شود که استاد در خود به شگفتی فرو برود و در پی حل آن بماند.
هوش مصنوعی: کودکان به همین فکر و خیال، از خانه به سمت دکان آمدند و منتظر شدند.
هوش مصنوعی: همهٔ کودکان در بیرون ایستاده و منتظر هستند تا اولین دوست خود، که یار آن‌هاست، وارد شود.
هوش مصنوعی: چون آن نور و منبع، امام است، همیشه پایی که باید بر زمین بگذارد، از این رأی و نظر استفاده می‌کند.
هوش مصنوعی: ای تقلیدکننده، به چیزی بیش از آنکه منبع نور آسمان است نپرداز.
هوش مصنوعی: شخصی وارد شد و به استاد سلام کرد و گفت: «آیا حال شما خوب است؟» در حالی که چهره‌اش رنگ و رویی زرد و نگران داشت.
هوش مصنوعی: استاد گفت: «من هیچ رنجی از تو ندارم، تو برو و بنشین و حرف‌های بی‌خود نزن.
هوش مصنوعی: استاد من (مولانا) گفتم که هیچ رنجی برای من نیست، اما ناگهان در دل او غبار وهم بدی به وجود آمد که نمی‌توان آن را انکار کرد.
هوش مصنوعی: دیگری وارد شد و گفت که اینگونه، اندکی از آن وهم بیشتر شد.
هوش مصنوعی: وقتی وهمی که استاد ایجاد کرده، قوی‌تر شد، آن شخص (کودک) در وضعیت خود باقی ماند و بسیار حیرت‌زده شد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.