آنکه درمان دل خسته عالم با اوست
رفت و داغم بجگر ماند که مرهم با اوست
نه بزرگیست به دولت که سلیمان نشود
دیو هرچند که روزی دو سه خاتم با اوست
چون مسیح آنکه کند زنده جهان را بدمی
غیر تیغ تو دگر کیست که این دم با اوست
خواهد ارخون من آن دلبر ترسا بچه ریخت
نیست با کم که دم عیسی مریم با اوست
نبود از داغ جفایش گلهام زین داغم
که بداغم نمک افشاند و مرهم با اوست
ز آن سپاهی بچه فریاد که آن نرگس شوخ
کز نگاهی شکند قلب دو عالم با اوست
چه حذر میکند از آتش دوزخ مشتاق
روز محشر اگر این دیده پر نم با اوست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به سوختگی دل و داغ فراق معشوق میپردازد و از پیوند عمیق خود با او سخن میگوید. او به این نکته اشاره دارد که هرچند در دنیا به مقام و ثروت دست یابد، اما بدون معشوق، هیچ چیز نمیتواند جایگزین مرهمی باشد که او ارائه میدهد. در تصویرسازیهای غزل، زیبایی و سادگی معشوق بهنحوی بیان میشود که تاثیری عمیق بر قلبها میگذارد. شاعر با بیان حال و هوای خود از درد جدایی و امید به وصال، در انتهای شعر به روز محشر و اهمیت پیوندش با معشوق اشاره میکند.
هوش مصنوعی: کسی که میتوانست قلب جریحهدار من را آرام کند، رفت و من تنها به یاد او دلم زخم دارد، چون او خود داروی درد من بود.
هوش مصنوعی: در این بیت گفته میشود که داشتن قدرت و ثروت کافی نیست تا کسی به مقام و عظمت سلیمان برسد. حتی اگر کسی هر روز چندین انگشتر با خود داشته باشد، هنوز هم نمیتواند دیوانگی و ستمگری را از خود دور کند و به جایگاه واقعی سلیمان دست یابد.
هوش مصنوعی: چون مسیحی که جهانی را با نفسش زنده میکند، غیر از تو که با تیغ خود زندهام میکنی، دیگر چه کسی است که در این لحظه با من باشد؟
هوش مصنوعی: دلبر زیبای من، که مانند یک تکه نازک از مریم است، برای من اهمیت ویژهای دارد. او در وصفش نمیتوانم چیزی به کم و کاستی بگویم، زیرا حضورش برایم همچون معجزهای است.
هوش مصنوعی: من به خاطر درد جداییاش شکایت ندارم، زیرا این درد برای من مثل نمکی است که بر زخمی کهنه میپاشند و او خود دارویی برای این زخم است.
هوش مصنوعی: از آن سرباز بپرسید که چرا آن نرگس زیبا با نگاهش قلب دو جهان را میشکند.
هوش مصنوعی: شخصی که مشتاق روز قیامت است، از آتش دوزخ میترسد، اما اگر چشمش پر از اشک باشد، این ترس کمتر میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن چه رویست که حسن همه عالم با اوست
دل در آن کوی نه تنهاست که جان هم با اوست
دم عیسی که به رنجور شفا میبخشد
دم نقد از لب او جوی که این دم با اوست
خانه دل به خیال لب او دار شفاست
[...]
آن سیهچرده که شیرینیِ عالم با اوست
چشمِ میگون لبِ خندان دلِ خرم با اوست
گرچه شیرین دهنان پادشهانند ولی
او سلیمانِ زمان است که خاتم با اوست
رویِ خوب است و کمالِ هنر و دامنِ پاک
[...]
عقل نخلی است خزان دیده که ماتم با اوست
عشق سروی است که سرسبزی عالم با اوست
هر که در معرکه با جوهر ذاتی چون تیغ
روزگارش به خموشی گذرد، دم با اوست
عاصیی را که سروکار به دوزخ باشد
[...]
هر که زین جانوران صورت آدم با اوست
هر چه...گی اندر همه عالم با اوست
شرع بر بسته مردم به مثل دانی چیست
دیو... که انگشتری جم با اوست
گرنه... ای از لعل بتان دست مدار
[...]
دلبر ما نه همی طره پر خم با اوست
هر چه حسن است در آفاق مسلم با اوست
مشمر ای دل صفت حسن که دارد همه را
مهربانی بود وبس که همی کم با اوست
همه بیمار از آنیم که یار است طبیب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.