بیتو مرگ آسوده سازد اضطراب دل مرا
آنچه گردابست عالم را بود ساحل مرا
ناید از دستم گشاد عقدهای دل که هست
ناخنم سست و هزاران عقده مشکل مرا
در محیط عشق کز وی نیست امید نجات
این بسم کز دورافتد چشم بر ساحل مرا
برنخوردم زآنچه در کشت محبت کاشتم
کز زمین تارست رزق برق شد حاصل مرا
روز و شب اکنون بپویم در رهت کی دیده کس
رسته از رنج ره و آسوده در منزل مرا
بر تنم زخمی نه و غلطم بخون دیدی چسان
کشت از تیغ تغافل عاقبت قاتل مرا
نیستم پروانه کایم از چراغان در سماع
شعله رخساری به از صد شمع در محفل مرا
نیست ممکن در محبت اوج گیرد کوکبم
جز شبی کاید فرود آن ماه در منزل مرا
هرگزم نشکفت از وصلت گلی بعد از وفات
جز گل حسرت دمد آیا چه گل از گل مرا
آه تا کی با رقیبان میکشی وز تاب می
خون چکد از رخ ترا و خون چکد از دل مرا
گرنه از محمل نشینم تنگ دل مشتاق چیست
چون جرس این ناله زار از پی محمل مرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از دوری یار چنان درمانده است که مرگ را تنها مایهٔ آرامش خود میداند و از بیحاصلی کِشت محبت، کشته شدن با تیغ بیاعتنایی و حسرتی که حتی پس از مرگ از خاکش میروید، سخن میگوید. او از بادهنوشی یار با رقیبان مینالد و در پایان، نالهٔ خود را به بانگ زنگ کاروان در پی کجاوهٔ یارِ در حال رفتن مانند میکند.
هوش مصنوعی: در دوری تو تنها مرگ است که پریشانی و بیقراری دلم را آرام میکند. آنچه برای مردم جهان گرداب و مایهٔ هلاک است، برای من ساحل نجات است.
هوش مصنوعی: از دست من برنمیآید که گرههای دلم را باز کنم، چون ناخنم سست و ناتوان است و هزاران گره دشوار دارم.
هوش مصنوعی: در دریای عشق که امیدی به رهایی از آن نیست، همین برایم بس است که از دور چشمم به ساحل بیفتد.
هوش مصنوعی: از آنچه در کشتزار محبت کاشتم بهرهای نبردم، زیرا همین که کشتهام از زمین سر برآورد، حاصلم خوراک صاعقه شد و سوخت.
هوش مصنوعی: اکنون شب و روز در راه تو میشتابم. چه کسی هرگز مرا رها از رنج راه و آسوده در منزل دیده است؟ یعنی رنج من در این راه پایانی ندارد.
هوش مصنوعی: بر تنم زخمی نیست، اما دیدی که چگونه در خون غلتیدم؟ سرانجام معشوقِ قاتل مرا با شمشیر بیاعتنایی کشت.
هوش مصنوعی: من پروانهای نیستم که از روشنایی چراغانی به وجد و رقص درآیم. برای من یک یارِ شعلهرخسار از صد شمع در مجلس بهتر است.
هوش مصنوعی: ممکن نیست ستارهٔ بخت من در عشق اوج بگیرد، مگر شبی که آن یارِ ماهرو به خانهٔ من فرود آید.
هوش مصنوعی: هرگز از وصال تو گلی برایم نشکفت. پس از مرگم هم از خاک من جز گل حسرت چه گلی خواهد رویید؟
هوش مصنوعی: آه، تا کی با رقیبان شراب مینوشی؟ از گرمی شراب چهرهٔ تو چنان سرخ میشود که گویی از آن خون میچکد، و از غم این کار از دل من خون میچکد.
هوش مصنوعی: ای مشتاق، اگر دلم از دوری آن که در کجاوه نشسته و میرود تنگ نیست، پس این نالهٔ زار من مانند زنگ کاروان در پی کجاوه برای چیست؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
اژدهای عشق زد زخمی عجب بر دل مرا
نیست خاطر سوی تریاک و فسون مایل مرا
نیست تریاک و فسون من بجز جانان که ساخت
مهرش از صبح ازل در جان و دل منزل مرا
عمر در تحصیل وصلش رفت و آن حاصل نشد
[...]
قاتل من چشم می بندد دم بسمل مرا
تا بماند حسرت دیدار او در دل مرا
کی سبکباری ز همراهان کند غافل مرا؟
بار هر کس بر زمین ماند، بود بر دل مرا
بس که از هر آرزو شد عقدهای حاصل مرا
رشته طول امل یک عقده شد در دل مرا
ناقه آن محمل نشین چون راند از منزل مرا
جان قفای ناقه رفت و دل پی محمل مرا
ز آتش رشکم کنی تا داغ، هر شب میشوی
شمع بزم غیر و میخواهی در آن محفل مرا
بعد عمری زد به من تیغی و از من درگذشت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.