بهر جمعی عیب جویان بستم این احرام دوش
کز تعصب چست بر بندم میان خود به هجو
برنیارم بر مراد دل دمی با دوستان
برنیارم تا دمار از دشمنان خود به هجو
در پس زانوی فکرت چون نشستم تا کنم
در سزای ناسزایان امتحان خود به هجو
رستخیزی بود موقوف همین کز ابر طبع
سردهم سیلی و بگشایم دهان خود بد هجو
شد هیولی قابل صورت ولی رخصت نداد
پاکی طبعم که الایم زبان خود به هجو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه با اشاره به عیبجوییها و تعصبات اجتماعی، تصمیم میگیرد که سکوت کرده و به انتقاد از دوستان و دشمنان نپردازد. او از درون خود به تأمل و تفکر میپردازد و آماده میشود تا پاسخی مناسب به ناسزایانی که او را آزار دادهاند، بدهد. شاعر به این نتیجه میرسد که حتی اگر قادر به بیان نظراتش باشد، از پاکی و شرافت خود نمیخواهد که زبانش آلوده به هجو و ناسزا شود. در نهایت، او انتخاب میکند که از گفتن ناپسند دوری کند و به تفکر و خودآزمایی بپردازد.
هوش مصنوعی: به خاطر جمعی از افرادی که عیبجو هستند، این لباس خاص را بر تن کردم تا از تعصبها رهایی یابم و در میان خودشان به آنها بتازم.
هوش مصنوعی: نمیتوانم به خواستهها و آرزوهای دل برسم و با دوستانم به آرامش نپردازم، تا زمانی که نتوانم دشمنانم را به زانو درآورم و آنها را حقیر و نابود کنم.
هوش مصنوعی: وقتی که در تنهایی و پسِ زانوی تفکرم نشستهام، میخواهم ناسزاگوییها و بدگوییهای دیگران را بررسی کنم و خودم را مورد آزمایش قرار دهم تا ببینم چگونه میتوانم به آنها پاسخ دهم.
هوش مصنوعی: من با طبع سرد و خنک خود مثل ابر، در حالتی هستم که اگر سیلابی از افکارم جاری شود، میتوانم دهانم را باز کنم و به هجو بپردازم.
هوش مصنوعی: هیولای خام در صورت شکل میگیرد، اما طبع پاک من اجازه نمیدهد که زبانم به آزار و هجو بپردازد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.