قیمتی گوهر بساط وجود
در یک دانه جلیل صدف
حضرت میرزا غیاث‌الدین
چاکر خاندان شاه نجف
ناگهان شاهباز روحش کرد
سینه پیش خدنگ مرگ هدف
وز پی سال رحلتش دل گفت
آه از آن شاهباز اوج شرف
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
قیمتی گوهر بساط وجود
در یک دانه جلیل صدف
حضرت میرزا غیاث‌الدین
چاکر خاندان شاه نجف
ناگهان شاهباز روحش کرد
سینه پیش خدنگ مرگ هدف
وز پی سال رحلتش دل گفت
آه از آن شاهباز اوج شرف
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر در مرثیه میرزا غیاث‌الدین به ستایش شخصیت والای او می‌پردازد و به نقش مهمش در خاندان شاه نجف اشاره می‌کند. شاعر با اندوهی عمیق از فقدان این شخص بزرگ سخن می‌گوید و او را به عنوان یک گوهر نادر در عالم وجود توصیف می‌کند. ناگهان مرگ او را با تیر تقدیر معین می‌کند و شاعر در سوگ او عواطف خود را بیان می‌کند، به ویژه با تأکید بر مقام و شرف او. غم از دست دادن میرزا غیاث‌الدین را به صورت عمیق حس می‌کند و بر تأثیرات فقدانش بر دل‌ها تأکید می‌ورزد.
هوش مصنوعی: وجود انسان، به مانند یک دانه صدفی باارزش و باشکوه، قیمتی و گرانبها است.
هوش مصنوعی: حضرت میرزا غیاث‌الدین، خدمتگزار و عاشق خاندان شاه نجف است.
هوش مصنوعی: ناگهان روح بلند و والا (شاهباز) او به سوی خدا رفت و در تیررس مرگ قرار گرفت.
هوش مصنوعی: دل به یاد او که در عرش و بلندی‌ها بود، آهسته آهی می‌کشد و از فقدانش حسرت می‌خورد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ساغر بوالفضایلی بر کف
برود چون مبارزان بر صف
همه را گشته سر غیبی کشف
جان و تن کرده در بلایش وقف
من که‌زان آب دُر کنم چو صدف
ارزم آخر به مشتی آب و علف
فَاَخضَلَّ مِن سُقیَاهُ کُلُّ مُضَرَّجٍ
وَاخضَرَّ مِن رَبَّاهُ کُلُّ مُصَنِّفِ
وَ تَلَثَّمَت شَمسُ النَّهارِ بِبُرقَعٍ
مِن طُرَّتَیهِ وَ السَّمَاءُ بِمِطرَفِ
ذات او گوهر است و ملک صدف
از کف جود اوست کان چون کف
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.