گرچه بر رویم در لطف از توجه بازداشت
تا توانست از درم بیرون به حکم نازداشت
جراتم با آن که بیدهشت به صحبت میدواند
دور باش مجلس خاصم بر آن در بازداشت
بزم شد فانوس و جانان شمع و دل پروانهای
کز برون خد را بگرد شمع در پرواز داشت
دل که در بزمش به حیلت دخل نتوانست کرد
گریه بر خواننده عقل حیل پرداز داشت
شد نصیب من که صید لاغرم اما ز دور
در کمان هر تیر کان ترک شکارانداز داشت
بر رخم محرومی صحبت در امید بست
خاصه آن صحبت که وی با محرمان راز داشت
محتشم کز قرب روز افزون تمام امید بود
کی خبر زین عشق هجر انجام وصل آغاز داشت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عذابی که ناشی از فاصله با محبوب است سخن میگوید. او احساس میکند که گرچه محبت محبوبش او را به خود جلب میکند، اما در عین حال از او دور است. درد دوری و محرومیت از مجلس محبوب، به همراه احساس انتظار و امید به وصال، فضایی غمانگیز خلق میکند. شاعر با بیان دشواریهای عشق و زیستن در انتظار، نشان میدهد که چگونه دلش به فراق و نرسیدن به محبوب دچار عذاب است. در نهایت، وجود امید به وصل و عشق، قلب او را زنده نگه میدارد، حتی اگر در این مسیر رنج ببیند.
هوش مصنوعی: هرچند با محبتش بر من توجه دارد و من را از خود دور نمیکند، اما تا زمانی که بتواند، به خاطر نازیدن و خودداری از من، مرا از درِ خود بیرون میرانَد.
هوش مصنوعی: با این که من جرات دارم و بدون ترس به صحبت میآیم، باید از مجلسی که اختصاصی است دور بمانم؛ چرا که در آنجا در ورودی بسته شده است و به من اجازه ورود نمیدهند.
هوش مصنوعی: در این بیت، بزم بهعنوان یک محفل شاد و نورانی توصیف شده است که جانان مانند شمع میدرخشد و دل بهسان پروانهای است که به دور او در حال پرواز است. پروانه به زیبایی و جذبهٔ جانان شمعوار جذب میشود و از بیرون به آن نظر میکند.
هوش مصنوعی: دل نتوانست با نقشه و فریب به بزم محبوب داخل شود و برای همین، نزد عقل که تدبیرگر حیل است، به گریه میافتد.
هوش مصنوعی: دل من به دست یک جوان لاغر افتاده است که از دور، به مانند تیر، تیرکمانش را به سمت من نشانه رفته و برای شکار آماده است.
هوش مصنوعی: بر چهرهام نشان از محرومیت است و در دل، امیدی برای شنیدن صحبتهایی دارم، بهویژه صحبتهایی که او با دوستان نزدیکش داشت.
هوش مصنوعی: محتشم در این بیت میگوید که او به خاطر نزدیک شدن به معشوق، امید بیشتری پیدا کرده بود، زیرا خبر از عشق و دوری او به نوعی نشانهٔ آغاز وصال و رسیدن به معشوق بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشت
موج دریا دیده را نتوان به ساحل بازداشت
ساقی ما در مروت هیچ خودداری نکرد
نشأه انجام را در ساغر آغاز داشت
در جهان آب و گل، ویرانه ای از من نماند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.