هر کجا حیرانم اندر چشم گریانم توئی
روی در هرکس که دارم قبلهٔ جانم توئی
گرچه در بزم دگر شبها چو شمعم در گداز
آن که هر دم می‌کشد از سوز پنهانم توئی
گرچه هستم موج خور در بحر شوق دیگری
آن که از وی غرقه صد گونه طوفانم توئی
گرچه خالی نیست از سوز بت دیگر دلم
آن که آتش می‌زند در ملک ایمانم توئی
گرچه بنیاد حضورم نیست زان مه بی‌قصور
جنبش افکن در بنای صبر و سامانم توئی
گرچه زان گل همچو بلبل نیستم بی‌ناله‌‌ای
غلغل‌افکن در جهان از آه و افغانم توئی
گرچه نمناکست زان یک دانه گوهر دیده‌ام
قلزم‌انگیز از دو چشم گوهر افشانم توئی
گرچه می‌آلایم از دیدار او دامان چشم
گل‌رخی کز عصمت او پاک دامانم، توئی
گرچه جای دیگرم در بندگی چون محتشم
آن که او را پادشاه خویش میدانم توئی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، با عشق و دلدادگی به معشوق خود، احساسات و حال و هوای درونی خود را به تصویر می‌کشد. او ضمن بیان حیرت و گداز خود در عشق، معشوق را منشا تمامی دردها و قدرت‌هایش می‌داند و به ارتباط عمیق خود با او اشاره می‌کند. هر چند که دلش در جستجوی دیگر معشوق‌هاست، اما همچنان وجود معشوق اصلی‌اش را در تمام این احساسات و حالات می‌یابد. او به‌طرزی شاعرانه ناتوانی و وابستگی‌اش به عشق را بروز می‌دهد و در نهایت، با اعترافی صادقانه به مقام و منزلت معشوق، او را پادشاه دل و جان خود می‌خواند.
هوش مصنوعی: هر جا که در سردرگمی و حیرت هستم، در چشمان گریان من تو حضور داری. تو قبلهٔ جان من هستی، یعنی عشق و هدف اصلی من در هر فردی که می‌بینم تویی.
هوش مصنوعی: هرچند که من در مجالس دیگر مانند شمع می‌سوزم و ذوب می‌شوم، اما دلیلی که هر لحظه از درونم را می‌سوزاند و به من عذاب می‌دهد، تو هستی.
هوش مصنوعی: با وجود اینکه من در دریای عشق دیگری به شدت غوطه‌ورم، تو همان کسی هستی که باعث می‌شوی دلم به خاطر عشق به تو در آتش و طوفان‌های مختلفی بسوزد.
هوش مصنوعی: علی‌رغم اینکه دل من بدون سوز و ناراحتی نیست، کسی که ایمانم را می‌سوزاند و آتش می‌زند، تو هستی.
هوش مصنوعی: اگرچه وجود من بر پایه و اساس آن ماه بی‌عیب نیست، اما تو هستی که در ساختار آرامش و ثبات من تأثیر می‌گذاری و باعث حرکت و نشاط می‌شوی.
هوش مصنوعی: هرچند که مانند بلبل از گل خوشبو نیستم و ناله‌ای سر نمی‌زنم، اما تو هستی که با آه و ناله‌ام صدای دل‌تنگی را در جهان می‌افکنی.
هوش مصنوعی: با اینکه چشمانم از آن یک دانه گوهر (که به زیبایی تشبیه شده) نمناک و پر از اشک است، اما زیبایی و درخشش این دو چشم فقط به خاطر توست.
هوش مصنوعی: هرچند که از دیدن آن معشوق زیبا، چشمانم آراسته و زیبا شده است و خود را مانند گلی میدانم، اما چون او پاکدامن و بی‌گناه است، من هم به واسطهٔ آن پاکی، در پاکدامنی قرار دارم و تو همان معشوق من هستی.
هوش مصنوعی: اگرچه در جای دیگری مشغول بندگی هستم، اما همچنان تو را پادشاه خود میدانم، ای محتشم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خرم از درد توام زانرو که درمانم توئی
رفتی از چشمم ولی پیوسته در جانم توئی
آشکارا درد دل پیش تو گفتن روی نیست
زانکه من پروانه ام شمع شبستانم توئی
بی گل رویت اگر چون ابر گریم عیب نیست
[...]
چون نرقصد جانم از شادی که جانانم تویی
محرم دل مطلب تن مقصد جانم تویی
امشب که زیبا صنم ماه شبستانم تویی
چرخ پنداری نمی‌داند که مهمانم تویی
از دهان و قد و عارض ای بت حوری سرشت
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.