دلم آزاد از دامش نمیگردد چه دامست این
زبانم کوته از نامش نمیگردد چه نام است این
گر آید روز روشن ور رود دور از رخ و زلفش
نه من یابم که صبح است آن نه دل داند که شامست این
به کامم روز و شب در عاشقی اما به کام که
به کام آن که جان مییابد از مرگم چه کام است این
تو گرم عیش با غیر و مرا هر لحظه در خاطر
که میسوزد دلت بر من چه سوداهای خام است این
یکی را ساختی محرم یکی را کشتی از حرمان
فراموش کار من بنگر کدامست آن کدامست این
بخور خونم چو آب و غیر، گر آبت دهد مستان
که پیش نیک و بددانان حلالست آن حرامست این
ز حالات دگرگون محتشم میریزد از کلکت
گهی آب و گهی آتش چه ترتیب کلامست این



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان احساسات و دردهای عاشقانه خود میپردازد. او از آزادی دلش در دام عشق سخن میگوید و بیان میکند که هر روز و شب، در حالی که به یاد معشوقش است، نمیتواند از او رهایی یابد. با اشاره به دشواریهای عاشقی، از تضاد میان شادیی که در وجود معشوق وجود دارد و رنجهایی که خود متحمل میشود، صحبت میکند. او به جدایی و حرمان اشاره میکند و از عدم درک و بیعتنایی معشوقش نسبت به خودش گلایه میکند. در نهایت، شاعر با اشاره به حالتهای متغیر احساسیاش، از پیچیدگی وجودش و احساساتش میگوید.
هوش مصنوعی: دل من نمیتواند از دام محبت او رها شود، زیرا این دام چه دام عاشقانهای است. زبانم نیز نمیتواند نام او را بگوید، چون نامش چه نامی است که بیان شود.
هوش مصنوعی: اگر روز روشن باشد و چهره و موهای او از من دور شود، من نمیفهمم که آیا صبح است یا شب، زیرا دل من نمیتواند بفهمد که این چه زمانی است.
هوش مصنوعی: در عشق، روز و شب برایم خوش است، اما این خوشی به چه کار میآید در حالی که کسی دیگر از مرگ من زندگی میگیرد؟ این خوشی چه معنایی دارد؟
هوش مصنوعی: عشقت باعث شادی تو با دیگران شده، اما من هر لحظه در حسرت تو میسوزم. دل تو برای من چه آرزوهای بیثمر و بیاساسی دارد؟
هوش مصنوعی: تو یکی را که به او نزدیک و محرم هستی، به خاطر بیوفایی و فراموشکاری من به قتل رساندی، حالا ببین کدام یک از این دو بیشتر سزاوار ظلم است، آن شخص که محرم تو بود یا من که فراموش شدم.
هوش مصنوعی: اگر خون من را همچون آب بنوشی، برای تو فرقی ندارد؛ زیرا پیش این نیکان و بدکاران، آنچه برایشان حلال است، برای من حرام به شمار میآید.
هوش مصنوعی: حالتهای متغیر محتشم به گونهای است که گاهی او از دلش آبی میریزد و گاهی آتش، و این نشاندهندهٔ این است که سخنان او چگونه با یکدیگر تناقض دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جهان رنگ و بو پیدا تو میگوئی که راز است این
یکی خود را بتارش زن که تو مضراب و ساز است این
نگاه جلوه بدمست از صفای جلوه می لغزد
تو میگوئی حجابست این نقابست این مجاز است این
بیا در کش طناب پرده های نیلگونش را
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.