اگر خواهی دعای من کنی بر مدعای من
بگو بیمار عشق من شود یارب فدای من
اگر عمرم نمانده است ای پسر بادا بقای تو
دگر مانده است بر عمر تو افزاید خدای من
به یاران این وصیت میکنم کز تیغ جور تو
چو گردم کشته دامانت نگیرند از برای من
به تیغ بی دریغم چون کشد جلاد عشق تو
چو گوئی حیف از آن مسکین همین بس خونبهای من
به جای کور اگر در دوزخ افتم نبودم باکی
که میدانم به خصم من نخواهی داد جای من
ز من پیوند مگسل ای نهال بوستان دل
ز تن تا نگسلد پیوند جان مبتلای من
چه آئی بر سر خاکم بگو کز خاک سربر کن
وفای من ببین ای کشته تیغ جفای من
پس آنگه گر دعائی گوئیم این گو که در محشر
چو سر از خاک برداری نبینی جز لقای من
ازین خوشتر چه باشد کز تو چون پرسند کی بیغم
کجا شد محتشم گوئی که مرد اندر وفای من
نمیدانم چسان در ره فتادم
که رفت از تاب رفتن هم زیادم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به درد و رنج ناشی از عشق اشاره میکند و خواستههای خود را بهایما میآورد. او از محبوبش میخواهد که به دعا و طلبی برایش بپردازد و آرزو میکند که اگر در زندگیاش از عمرش چیزی نمانده، عمر او ادامه یابد. شاعر همچنین به یاران خود وصیت میکند که در نهایت جفا و ظلم، او را به خاطر عشقش بکشند و از برایش غم نخورند. او بر این باور است که در دوزخ هم باکی ندارد، زیرا محبوبش او را فراموش نخواهد کرد. در پایان، شاعر از جداییاش از محبوبش میگوید و آرزو میکند که در روز قیامت، در دیدار با محبوبش تنها با عشق و وفایش شناخته شود.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی برای من دعا کنی، بگو که باران محبت بر عشق من نازل شود، ای خدا، جانم فدای آن عشق شود.
هوش مصنوعی: نویسنده به فرزندش میگوید اگر عمر خودش به پایان رسیده، امیدوار است که عمر فرزندش ادامه پیدا کند و خداوند به عمر او بیفزاید.
هوش مصنوعی: به دوستانم وصیت میکنم که اگر به دست ظلم و ستم تو کشته شدم، برای من با دامنتان مرا نگیرند و نگزارید که ندامت را به دوش بکشید.
هوش مصنوعی: وقتی جلاد عشق تو بیرحمانه مرا میکشد، بهطرزی معنادار میگوید جای تأسف برای آن بیچاره، همین است که خون من بهای عشق تو شده است.
هوش مصنوعی: اگر به جای کور (بندهای نابینا) در دوزخ بیفتم، نگران نخواهم بود، چون میدانم که تو، عشق من، جای من را به دشمنم نخواهی داد.
هوش مصنوعی: ای نهال بوستان دل، زود پیوند من را قطع نکن؛ چون تا زمانی که پیوند جانم از تنم قطع نشده، من گرفتار و مبتلا هستم.
هوش مصنوعی: مرا به یاد بیاور و بگو چه بر سر خاک من میآوری. از خاک برخواهم خاست و وفای من را ببین، ای کسی که با تیغ ستم من را کشتهای.
هوش مصنوعی: اگر در روز محشر دعا کنیم، بگو که وقتی سر از خاک برمیداری، چیزی جز دیدار من را نخواهی دید.
هوش مصنوعی: هیچ چیز بهتر از این نیست که وقتی از تو بپرسند "محتشم، بیغم کجا رفت؟" بگویی او در وفای من (به عشق من) مرده است.
هوش مصنوعی: نمیدانم چطور به این حال و وضعیت رسیدم که حالا دیگر طاقت رفتن هم از من رفته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.