سر بخرابات مغان در نهم
در قدم پیر مغان سر نهم
در قدم پیر مغان در نهم
وز کف او جام پیاپی کشم
چون بخورم باده شوم مست ازو
نیست شوم باز شوم هست ازو
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به وحدت و وصال با معشوق می‌اندیشد و با بیان تمثیلی از مغان و باده، به میخانه و حال و هوای مستی اشاره می‌کند. او به پیر مغان، به عنوان نماد تجربه و راهنمای معنوی، ارادت نشان می‌دهد و در آرزوی نوشیدن باده‌ای است که او را در حالت نشئه و یکی بودن با ماهیت حق غرق کند. در این مستی، شاعر به تغییر و تبدیل خود از عدم به وجود اشاره می‌کند و خواهان ارتباطی عمیق و روحانی است.
هوش مصنوعی: به خرابات (محل گردهمایی مغان) می‌روم و در حضور پیر مغان به زمین می‌فرویم؛ نشان از احترام و ارادت به آن شخصیت محترم دارم.
هوش مصنوعی: من در کنار پیر مغان قدم می‌زنم و از دست او جامی را به طور مداوم می‌نوشم.
هوش مصنوعی: اگر شراب بنوشم، مست می‌شوم، اما از این مستی به حالت عادی باز نمی‌گردم. این حالتی است که تنها با نوشیدن شراب به وجود می‌آید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.