پیش از پس و پیش کاین پس و پیش نبود
وین ملت و دین و مذهب و کیش نبود
این ما و منی و این شمائی و توئی
در حضرت او بجز یکی بیش نبود
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به یگانگی و وحدت وجود اشاره می‌کند. او بر این باور است که پیش از شکل‌گیری زمان و عناصری همچون ملت، دین و مذهب، تنها حقیقتی واحد وجود داشته است. همچنین، او تأکید می‌کند که تفکیک‌های ما و من، و تو و شما در اصل وجودی در حضور بیکران او به معنی جدایی نیست و در واقع همه به یک сущیت واحد برمی‌گردند.
هوش مصنوعی: قبل از اینکه زمان حال و آینده وجود داشته باشد، نه این قوم و ملت وجود داشت و نه دین و مذهب و باورهایی که اکنون داریم.
هوش مصنوعی: این ما و من و تو و آنها در حضور او تفاوتی نمی‌کند و در حقیقت فقط یک وجود بیشتر نیست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
روزیت هوای من درویش نبود
رحمیت بر این خستهٔ دل‌ریش نبود
دانی که عنایت تو با بنده چه بود
چون موسم گل که هفته‌ای بیش نبود
زین پیش بسالی سخنت بیش نبود
زلف سیهت خط و خطت ریش نبود
با عرعر و با سرو نبودی همدوش
سر تا قدمت شاخ گلی بیش نبود
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.