بیدل و دلدار نتوانم نشست
بیجمال یار نتوانم نشست
صحبت یارم چه می آید بدست
پیش با اغیار نتوانم نشست
ساقیم چون چشم مست او بود
یک زمان هشیار نتوانم نشست
چون بت و زنّار، زلف روی اوست
بی بت و زنّار نتوانم نشست
بس امید وعده دیدار گل
بیش از این با خار نتوانم نشست
بلبل آسا در گلستان رخش
یکدم از گفتار نتوانم نشست
یار باز آمد ببازار ظهور
گفت بی بازار نتوانم نشست
زانکه در خلوتسرای خویشتن
بی الوالابصار نتوانم نشست
چون هزاران کار دارد هر زمان
یکزمان بیکار نتوانم نشست
برفکندم پرده از رخسار خویش
پرده بر رخسار نتوانم نشست
مغربی را گفت، بنگر بر رخم
زانکه بی نظاره نتوانم نشست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در نیمهٔ نخست غزل، عاشق میگوید که بی یار و بی دیدار او قرار ندارد؛ از چشم مست او هشیار نمیماند و مانند بلبل در گلستان رویش از سخن باز نمیایستد. از بیت هفتم سخنگو عوض میشود و خود یار سخن میگوید. او به بازار ظهور میآید و پرده از چهره برمیدارد، زیرا جمالش بیننده میخواهد. در پایان به مغربی میگوید که به رویش بنگرد. به این ترتیب، بیقراری تنها از آنِ عاشق نیست و معشوقِ الهی نیز خواهان تجلی و دیده شدن است.
هوش مصنوعی: بی دل و بی دلدار نمیتوانم آرام بگیرم و بی دیدن زیبایی یار قرار ندارم.
هوش مصنوعی: وقتی همنشینی با یار به دست میآید، دیگر نمیتوانم با بیگانگان و نامحرمان بنشینم.
هوش مصنوعی: ساقی من چشم مست یار است، پس حتی لحظهای نمیتوانم هشیار بمانم.
هوش مصنوعی: زلف یار مانند زنّار و روی او مانند بت است، پس بی این بت و زنّار آرام ندارم؛ یعنی دلبستهٔ روی و موی یارم.
هوش مصنوعی: با این همه امید به وعدهٔ دیدار گل، بیش از این نمیتوانم با خار سر کنم؛ یعنی رنج و دوری را دیگر تاب نمیآورم.
هوش مصنوعی: مانند بلبل در گلستان روی یار، لحظهای نمیتوانم از سخن گفتن و نغمهسرایی باز بمانم.
هوش مصنوعی: یار دوباره به بازار ظهور و تجلی آمد و گفت: من بی جلوه کردن در بازار آرام نمیگیرم؛ اشاره به اینکه حق خواهان آشکار شدن است.
هوش مصنوعی: یار میگوید: چون در خلوتگاه خودم نیز بی صاحبان بینش و بینندگان نمیتوانم بمانم؛ یعنی جمال او بیننده میطلبد.
هوش مصنوعی: چون او هر لحظه هزاران کار و جلوهٔ تازه دارد، لحظهای نمیتواند بیکار بماند؛ اشاره به اینکه حق هر دم در کاری نو است.
هوش مصنوعی: یار میگوید: پرده از چهرهٔ خود برداشتم، زیرا نمیتوانم با چهرهٔ پوشیده بمانم.
هوش مصنوعی: یار به مغربی گفت: به رخسار من نگاه کن، زیرا من بی آنکه دیده شوم آرام نمیگیرم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.