اگر تو سرگذشت من بدانی
دگر افسانه مجنون نخوانی
همی گوید «برو بیدار می باش
مکن تعلیم سگ را پاسبانی »
ز من پرسی که همدردان چه کردند؟
ترا دادند جان و زندگانی
مرا گرد سر آن چشم گردان
که تا بر من فتد آن ناتوانی
نماندم استخوانی هم که باری
سگ تو باشد از من میهمانی
طبیبم داغ فرماید، نداند
که صد جا بیش دارم در نهانی
به بالینش منالید، ای اسیران
که بس شیرین بود خواب گرانی
مرا جان در وفاداری برآمد
هنوز اندر حق من بدگمانی
به قتل خسرو آمد عشق و شادم
که یاری همرهی شد آن جهانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل شکایت عاشقی است که سرگذشتش را از داستان مجنون دردناکتر میداند. او خود را سگ کوی معشوق میشمارد و میگوید چنان فرسوده شده که استخوانی هم برای سگ معشوق نمانده است. در بیتهای بعد، از داغهای پنهان عشق و از بدگمانی معشوق با وجود جانسپاری خود سخن میگوید. در پایان، کشته شدن به دست عشق را مایهٔ شادی میداند، چون عشق را همراه خود در سفر آن جهان میبیند.
هوش مصنوعی: اگر از ماجرای زندگی و عشق من باخبر شوی، دیگر داستان مجنون را نمیخوانی، چون سرگذشت من از آن دردناکتر و شگفتتر است.
هوش مصنوعی: معشوق به من میگوید برو و شبها بیدار و نگهبان باش؛ و من میگویم سگ را پاسبانی یاد نده. یعنی من که چون سگِ کوی تو هستم، خود همیشه بیدار و پاسبانم و نیازی به این دستور نیست.
هوش مصنوعی: از من میپرسی که دیگر عاشقانِ همدرد من چه کردند؟ آنان جان و زندگی خود را در راه تو فدا کردند.
هوش مصنوعی: آن چشم خمار و بیمارگونهات را بر گرد سر من بگردان تا آن ناتوانی و بیماریِ چشمت به من منتقل شود و بلای تو را به جان بخرم.
هوش مصنوعی: از شدت لاغری و فنا شدن در عشق، حتی استخوانی هم از من باقی نمانده که دستکم سگ کوی تو از من مهمانی و خوراکی داشته باشد.
هوش مصنوعی: پزشک برای درمانم داغ نهادن تجویز میکند، اما نمیداند که من در پنهان، بیش از صد جای بدنم از داغ عشق سوخته است.
هوش مصنوعی: ای عاشقان گرفتار، بر بالین معشوق ناله نکنید و او را بیدار نکنید، زیرا خواب سنگین و عمیق بسیار شیرین است.
هوش مصنوعی: جان من در راه وفاداری به تو از تنم بیرون رفت، اما تو هنوز به من بدگمان هستی و وفایم را باور نداری.
هوش مصنوعی: عشق برای کشتن خسرو آمد و من شادمانم، زیرا در سفر به آن جهان یاری و همراهی پیدا کردم؛ یعنی مرگ در عشق را همراهی دلپذیر میداند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دریغا میر بونصرا دریغا
که بس شادی ندیدی از جوانی
ولیکن راد مردان جهاندار
چو گل باشند کوته زندگانی
به جام اندر تو پنداری روان است
و لیکن گر روان دانی روانی
به ماهی ماند ، آبستن به مریخ
بزاید ، چون فراز لب رسانی
شکفته شد گل از باد خزانی
تو در باد خزانی بی زیانی
همه شمشاد و نرگس گشتی ای دل
چه چیزی مردمی یا بوستانی
ز بوی موی پیچان سنبلی تو
[...]
دریغا میر بونصرا دریغا
که بس شادی ندیدی از جوانی
و لیکن راد مردان جهاندار
چو گل باشند کوته زندگانی
مرا تا باشد این درد نهانی
تو را جویم که درمانم تو دانی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.