|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به مفهوم آزادی و خلوص در هنر شعر اشاره میکند. او بیان میکند که دلبستگیهای مادی و جستجوی ثروت بیفایده است و در دنیای شعر، اصل و ریشه واقعی در معنای عمیق و احساسات نهفته است. همچنین او به محدودیتهایی که قافیه و شکل شعر بر او تحمیل میکند، اشاره میکند و بیان میدارد که منزل واقعی او فقط شعر و ادبیات است. در نهایت، بیان میکند که اگرچه ممکن است باغی نداشته باشد، اما میتواند در دنیای خود معانی و تصاویر زیادی خلق کند.
هوش مصنوعی: افرادی که به دنبال ثروت و زراندوزی هستند، مانند کسانی هستند که به دنبال یادگیری و فهم بیشتر میگردند، اما من در این جمع از آزادیام و عدم وابستگی به مادیات سخن میگویم.
هوش مصنوعی: اگرچه درختان باغ وجود ندارند، اما معانی و مفاهیم فراوانی در دل من هست. درخت نخل وجود دارد، اما برگ و شاخهاش تنها از ورق و نوشته تشکیل شده است.
هوش مصنوعی: این خانه به من تعلق ندارد، جز این شعر که در آن به بیان احساسات میپردازم، هیچ چیز دیگری برای من به عنوان ملک و دارایی وجود ندارد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.