تب چرا درد سر آورد به نازکبدنی
که چو گل تاب نیاورد به جز پیرهنی
بر تن نازک او همچو عرق لرزانست
هر کجا هست تر و تازه گلی در چمنی
شکرش دارد و بادام زیان پنداری
چشم نگشاید از آن روی و نگوید سخنی
دیدن نبض اشارت به مسیحا کردند
گفت حیف است چنان دست بدست چو منی
از پی رگ زدن از کار بفصاد افتد
نیست استاد تر از غمزة او نیش زنی
بفدای تن رنجور نو و جان تو باد
هر کرا هست در ایام تو جانی و تنی
صحت جان و تنت چون به دعا خواست کمال
بود آمین به زبان آمده در هر دهنی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دربارهٔ بیماری و تب معشوق است. شاعر لطافت تن او را چنان میستاید که گلها از رنجش میلرزند، چشم و لبش از شدت بیماری بسته میماند و حتی مسیحا خود را لایق گرفتن نبض او نمیداند و غمزهاش رگزن را بیکار میکند. در پایان جان همه را فدای او میخواهد و کمال برای بهبودش دعا میکند و همه آمین میگویند.
هوش مصنوعی: شاعر میپرسد چرا تب به سراغ آن نازکاندام آمد و او را آزرد؛ کسی که مانند گل چنان لطیف است که جز تحمل پیراهنی نازک را ندارد.
هوش مصنوعی: هر گل تر و تازهای که در هر باغی هست، از دیدن رنج او مانند قطرهٔ عرق بر تن نازکش میلرزد؛ یعنی دانههای عرق بر تنش مانند گلهای لرزان است.
هوش مصنوعی: گویی برای بیمار تبدار، شکر و بادام زیان دارد؛ از این رو معشوق نه چشم بادامیاش را میگشاید و نه با لب شکرینش سخنی میگوید.
هوش مصنوعی: گفتند مسیحا نبض او را بگیرد؛ اما مسیحا گفت حیف است که چنان دستی به دست کسی چون من بیفتد، یعنی حتی او خود را شایستهٔ لمس آن دست نمیدانست.
هوش مصنوعی: برای رگ زدن نیازی به رگزن نیست و او بیکار میماند، زیرا هیچ نیشتر زنی ماهرتر از غمزهٔ نگاه معشوق نیست.
هوش مصنوعی: هر کس در روزگار تو جان و تنی دارد، فدای تن رنجور و جان تو باد.
هوش مصنوعی: وقتی کمال برای سلامت جان و تن تو دعا کرد، از هر دهانی «آمین» بر زبان آمد؛ یعنی همه با دعای او همراه شدند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
این چه لطفست که ناموس صبا میشکنی
وین چه حلمست که دشمن به غلط میفکنی
دشمنان از سخن نرم تو مغرور شدند
وقت باشد که زیانکار شود خوشسخنی
چند ازین قاعدهها وقت درآمد که کنون
[...]
در همه شهر خبر شد که تو معشوق منی
این همه دوری و پرهیز و تکبر چه کنی
حد و اندازهٔ هرچیز پدیدار بود
مبر از حد صنما سرکشی و کبر و منی
از پی آنکه قضا عاشق تو کرد مرا
[...]
به شکرخنده بتا نرخ شکر میشکنی
چه زند پیش عقیق تو عقیق یمنی
گلرخا سوی گلستان دو سه هفته بمرو
تا ز شرم تو نریزد گل سرخ چمنی
گل چه باشد که اگر جانب گردون نگری
[...]
من چرا دل به تو دادم که دلم میشکنی
یا چه کردم که نگه باز به من مینکنی
دل و جانم به تو مشغول و نظر در چپ و راست
تا ندانند حریفان که تو منظور منی
دیگران چون بروند از نظر از دل بروند
[...]
مست و شوریده چنانم که ز بی خویشتنی
من توام هیچ نمیدانم اگر خود تو منی
شرطِ اخلاص چنان است ز مبدایِ وجود
که نه من بر تو گزینم نه تو بر من شکنی
وقت وقتی چه شود گر به سرِ ما گذری
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.