بدیده سوی تو حیف آیدم گذر کردن
نشان پای نو آزرده نظر کردن
نهادهایم همه سوی آستان تو روی
بعزم کعبه مبارک بود سفر کردن
لب تو همدم ما چون بریم از آن سر زلف
ز ذوق جان که تواند بترک سر کردن
دعای جان تو گویم همیشه پیش رقیب
که بیدعا نتوان از بلا حذر کردن
رقیب تیز کند گفتی از برای تو تیغ
کراست صبر بفرمای تیز تر کردن
از بیم آنکه بدرمان حوالتم نکنی
ز درد خویش نیارم ترا خبر کردن
علاج درد خود ار پرسی از طبیب کمال
در آن مقام زبان بایدت بدر کردن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه از لطافت معشوق آغاز میشود؛ چنانکه عاشق حتی نگاه خود را برای جای پای او آزارنده میداند. سپس آستان معشوق را کعبهٔ خود میخواند و از دلبستگی به لب و زلف او میگوید. در ادامه با رقیب به طعنه رفتار میکند و آمادهٔ کشته شدن است. در پایان دردِ عشق را چنان عزیز میدارد که از ترس درمان، آن را از معشوق و طبیب پنهان میکند.
هوش مصنوعی: حتی اگر با چشم، که جای پا گذاشتهام، به سوی تو بیایم، دریغم میآید. میترسم نگاهم جای پای نازک تو را بیازارد. یعنی تو چنان لطیفی که نگاه هم بر تو و آثارت سنگینی میکند.
هوش مصنوعی: همهٔ ما رو به آستان تو آوردهایم. سفر به نیت کعبه مبارک است و درگاه تو کعبهٔ ماست.
هوش مصنوعی: وقتی لب تو همدم ماست، چگونه از سر زلف تو دل بکنیم؟ کسی که از ذوق جانبخشِ لب تو سرمست است، نمیتواند از سر بگذرد. شاعر با دو معنای «سر»، یعنی سر زلف و سرِ خود، بازی کرده است.
هوش مصنوعی: من همیشه پیش رقیب برای جان تو دعا میکنم، چون بیدعا نمیتوان از بلا در امان ماند. مقصود بلای چشمزخم و بدخواهی خود رقیب است.
هوش مصنوعی: گفتی رقیب برای کشتن من به خاطر تو شمشیر تیز میکند. چه کسی تاب انتظار دارد؟ به او فرمان بده که زودتر و تیزتر کند، زیرا کشته شدن در راه تو آرزوی من است.
هوش مصنوعی: از ترس اینکه مرا به درمان بفرستی و دردم را از من بگیری، جرئت نمیکنم از درد عشقم به تو خبر بدهم. عاشق این درد را دوست دارد و درمانش را نمیخواهد.
هوش مصنوعی: ای کمال، اگر درمان دردت را از طبیب بپرسی، آنجا باید زبانت را بیرون بیاوری. یعنی ناچار باید راز درد را آشکار کنی، و این همان کاری است که عاشق از آن پرهیز دارد. ایهامی هم دارد به رسم طبیبان که زبان بیمار را میبینند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خیال خود همه باید، ز سر به در کردن
دگر به عالم سودای او گذر کردن
زمان زمان به جهانی رسیدن عشقش
وزان جهان به جهانی دگر سفر کردن
به منزلی که نباشد حبیب اگر باشد
[...]
معاهده است فقط از برای خرکردن
وز آل میان خر خود را ز پل بدرکردن
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.