ای زغمت دل به جفا مبتلا
بی تو به صد گونه بلا مبتلا
ساکن کوی تو به چنگ رقیب
چون به سگ خانه گدا مبتلا
همچو دل خون شده در دست تو
با رخ و با آن کف پا مبتلا
با تو چه گویم که چه ها میکشد
دایم از آن زلف دو تا مبتلا
غصه خط یا غم خالت خورم
بین که شد این دل به چه ها مبتلا
کرد در آیینه نظر حسن تو
دید به خود نیز ترا مبتلا
هجر بسر شد به نیاز کمال
یافت رهایی به دعا مبتلا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل گرفتاریهای گوناگون خود را در عشق برمیشمارد: جفای معشوق، آزار رقیب، و دلبستگی به زلف و خط و خال و رخ او. در بیت پنجم کار به آنجا میرسد که حتی خودِ معشوق با دیدن جمالش در آینه گرفتار خود میشود. در پایان، کمال میگوید که هجران با نیاز و دعای او به سر آمده و عاشق رهایی یافته است.
هوش مصنوعی: ای کسی که دل از غم تو گرفتار جفاست؛ عاشق بی تو به صدها گونه بلا گرفتار شده است.
هوش مصنوعی: کسی که در کوی تو ساکن است در چنگ رقیب گرفتار است، همانگونه که گدا در خانهای گرفتار سگ نگهبان آن خانه میشود.
هوش مصنوعی: عاشق مانند دلی که در دست تو خون شده (همچون حنای سرخ بر دست و پای تو)، گرفتار رخسار و کف پای توست. گویا رنگ سرخ حنا بر دست و پای معشوق به خون دل عاشق تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: به تو چه بگویم که این عاشق گرفتار، همیشه از آن زلف دوتا و پیچیدهٔ تو چه رنجها میکشد.
هوش مصنوعی: نمیدانم غصهٔ خط رخسارت را بخورم یا غم خال تو را؛ ببین این دل به چه چیزهایی گرفتار شده است.
هوش مصنوعی: زیبایی تو در آینه نگریست و دید که حتی خودِ تو نیز گرفتار و دلبستهٔ جمال خویش شدهای.
هوش مصنوعی: دوران هجران با نیاز و زاری کمال به پایان رسید و این عاشق گرفتار با دعا از بند جدایی رهایی یافت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.