غم دوست من مغتنم میشمارم
نشاطی که بیاوست غم میشمارم
ستمها که خاطر نداند شمارش
از آن غمزه عین کرم میشمارم
گدای تو را پادشه میشناسم
فقیر ترا محتشم میشمارم
تو شیرینتری گفتمش با دهانت
به گفتا من او را عدم میشمارم
از روی ترمه را به میزان ادراک
اگر پر شود نیز کم میشمارم
قدم تا نیاورده در ره عشق
فرنجیه گرت بیقدم میشمارم
کمالت ز جان بنده شد خواجگی بین
که خود را چنین محترم میشمارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل ارزشها را در پرتو عشق وارونه میبیند: غم دوست را غنیمت، ستم غمزه را کرم و گدای کوی یار را پادشاه میشمارد. سپس در گفتوگویی کوتاه به کوچکی دهان یار و برتری رویش بر ماه اشاره میکند و هر کس را که در راه عشق گام ننهاده بیارزش میداند. در پایان کمال بندگی یار را عین سروری و مایهٔ عزت خود میخواند.
هوش مصنوعی: غمی را که از عشق دوست به من میرسد غنیمت و ارزشمند میدانم، و هر شادیای که بی او باشد در نظرم غم است.
هوش مصنوعی: ستمهای بیشماری را که از غمزه و ناز چشم یار به من میرسد و ذهن از شمردنش ناتوان است، عین بخشش و لطف میدانم.
هوش مصنوعی: کسی را که گدای درگاه تو باشد پادشاه میدانم و درویشِ کوی تو را بزرگ و صاحبشکوه میشمارم.
هوش مصنوعی: به یار گفتم: تو شیرینتری یا دهانت؟ گفت: من دهانم را اصلاً نیست و ناپیدا میدانم؛ یعنی دهانش چنان کوچک است که گویی وجود ندارد.
هوش مصنوعی: در سنجش و ادراک من، ماه در برابر روی تو حتی اگر کامل و بدر شود باز هم کمتر و ناقص است.
هوش مصنوعی: تا کسی در راه عشق گام ننهاده باشد، هر قدر هم بزرگ و صاحبجاه باشد، او را بیارزش و بیپایگاه میشمارم.
هوش مصنوعی: کمال از جان بندهٔ تو شد؛ ببین این بندگی چه سروری و خواجگیای است که به سبب آن خود را اینچنین گرامی و محترم میدانم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.